De jonge generatie moet meepolderen

In het poldermodel heeft de jonge generatie geen eigen vertegenwoordigers.

Dit terwijl de beslissingen daar gaan over de toekomst. Tijd voor verandering.

Illustratie Milo De jonge generatie moet meepolderen Drie stappen om inspraak af te dwingen In het poldermodel heeft de jonge generatie geen eigen vertegenwoordigers. Dit terwijl de beslissingen daar gaan over de toekomst. Tijd voor verandering. Milo

Een willekeurige voetbalvereniging in Brabant heeft inmiddels een grotere achterban dan de FNV. Hoe komt het dat FNV-voorzitter Agnes Jongerius dan toch zo’n grote broek aantrekt? Ze vertolkt het oude denken van oude organisaties die de oude generatie vertegenwoordigen.

Het Nederlandse poldermodel, ook wel de overlegeconomie genoemd, heeft zijn nut inmiddels bewezen voor het creëren van maatschappelijk draagvlak voor economische hervormingen.

Het model is echter aan een stevige ‘update’ toe, passend bij de huidige tijd. Tot nu toe zijn alleen werkgevers- en werknemersorganisaties betrokken bij het polderen. Wat let het kabinet om (ook) vertegenwoordigers van verschillende generaties uit te nodigen voor de polderoverleggen, zoals het voor- en najaarsoverleg?

De besproken onderwerpen betreffen namelijk vooral de toekomst. Een ‘horizontale’ vertegenwoordiging van werknemers en werkgevers is niet afdoende, er is ook een ‘verticale’ vertegenwoordiging nodig. Dat is nu juist wat ontbreekt.

Neem de discussie over de AOW- leeftijd. Deze leeftijd oprekken naar 67 jaar is de enige logische keuze op korte termijn. De emotie of dat wel of niet leuk is doet er niet zoveel toe. De echte uitdaging ligt meer in het vraagstuk wat we op lange termijn willen met onze ‘pensioengerechtigde leeftijd’. Zou het niet onze wens moeten zijn daar op een gegeven moment helemaal vanaf te stappen? Moeten we niet leren om zelf de verantwoordelijkheid te nemen ons pensioen op te bouwen, zonder daarvoor naar Den Haag te moeten kijken?

Dit soort discussies wordt nog niet eens gevoerd. Dat zou nu bijvoorbeeld door de vertegenwoordigers van de nieuwe generatie op de agenda kunnen worden gezet. De lange termijnagenda blijft nu op veel terreinen sowieso veelal onbesproken.

Wat is de reden dat de stem van de nieuwe generatie ontbreekt in dit invloedrijke Nederlandse model? Komt dat soms doordat wij druk zijn met het inrichten van ons leven en onze carrière? Doordat we nog aan het uitvogelen zijn wat het pad is dat het beste aansluit bij onze individuele wensen en dromen?

Dat kan allemaal goed zo zijn, maar dat betekent wel dat we onszelf ernstig in de vingers snijden. Er is natuurlijk veel voor te zeggen om met het ‘hier en nu’ bezig te zijn, maar laten we ook invloed uitoefenen op het ‘nu’ van de toekomst. Het is namelijk onze toekomst.

Hoe echter kun je organiseren dat met een gezamenlijke stem wordt gesproken? Dat lijkt nog niet zo makkelijk. Neem nu het sympathieke initiatief dat Mei Li Vos een aantal jaren terug nam met de oprichting van het Alternatief Voor Vakbond. Toch horen we daar weinig van. Een ander voorbeeld zijn de CNV-jongeren die zich weliswaar mengen in de discussie over de AOW-leeftijd, maar zij vertegenwoordigen slechts een beperkt deel van de nieuwe generatie.

Om een stoel aan tafel te krijgen zullen wij een formule moeten bedenken om ons met voldoende legitimiteit en draagvlak te mengen in de invloedrijke polderdiscussies. Alleen dan zal een volgend kabinet de vertegenwoordigers van de nieuwe generatie ontvangen. We kunnen de volgende drie stappen zetten:

1De vorming van een klein en slagvaardig clubje ‘kwartiermakers’ die allen beschikken over een breed en divers netwerk in onze samenleving.

2De opbouw, door deze kwartiermakers, van een zo groot mogelijk onlinenetwerk bouwen van twintigers en dertigers. Iedereen in deze leeftijdscategorie die geïnteresseerd is kan zich bij dit netwerk aansluiten. Als minimaal 10.000 jongeren zich aansluiten bij het netwerk, krijgt het echt draagvlak.

3 Het houden van onlineverkiezingen voor vertegenwoordigers in de diverse polderoverleggen. Iedereen in het netwerk kan zich kandidaat stellen en heeft het recht een stem uit te brengen. Zo wordt een afvaardiging gekozen die de nieuwe generatie voor een periode van bijvoorbeeld vier jaar (gelijk aan een kabinetsperiode) vertegenwoordigt.

Laten we de pijlen richten op 2011. Het volgend kabinet krijgt dan een nieuwe serieuze gesprekspartner aangeboden: de nieuwe polderbeweging.

Bart Keuper, nog net twintiger, is bedrijfseconoom en werkzaam bij de Nederlandse Zorg Autoriteit

Voel je je aangesproken door dit idee? Wil je gaan ‘kwartiermaken’? Mail Bart Keuper op bart.keuper@gmail.com

    • Bart Keuper