Rood-wit geblokt genieten

Het is leuk om de dag te beginnen met de filemeldingen in deze tijd van het jaar. Daar krijg je een opgewekt humeur van: slechts 49 kilometer op alle wegen bij elkaar! A wegen: twaalf files. Dus die files zijn bijna nergens! Je zou heerlijk de weg op kunnen gaan en rijden!

Wat een verrukkelijk idee. En er dan luxueus vanaf zien: ik zou wel kunnen gaan rijden maar ik doe het lekker niet. Het is zomer. Ik ga de hele dag zomergevoelens ontwikkelen en af en toe gewoon omdat het erbij hoort ‘pff’ zeggen: ,,’t Is best warm” en dingen doen als slenteren, rondhangen, genieten. Doet er niet toe waarheen je slentert, waar je rondhangt, waarvan je geniet.

Misschien even naar de markt ook. Om ideeën te krijgen. Want dat moet eigenlijk, dat weten we allemaal, naar de markt gaan, kijken wat er vandaag vers is en mooi en goed, en daar dan iets overheerlijks van maken.

Maar maandag en dinsdag zijn nooit van die geweldige marktdagen, toch al niet. En nu komt daarbij dat ook de markt met vakantie is. In plaats van bergen groenten en stralende vissen zie je vreemd krakende kevertjes met onzichtbare batterijtjes uit China die over je tafelkleed zouden willen kruipen, of zomerstandwerkers die je een heel handige borstel proberen te verkopen, of potten met vet om op al je schoenen te smeren die daar echt van op zullen knappen.
Voor de avondmaaltijd geeft dat weinig ideeën.

Vooruit genieten! Nu niet weer een beetje nuttig willen doen en verstandige dingen denken!
Het woord ‘tafelkleed’ is toch even door het hoofd geschoten - en dat roept meteen visioenen op van buiten gedekte tafels met borden en bloemen en glazen - en een tafelkleed natuurlijk. Jarenlang met heel weinig tafelkleden toegekund, maar de laatste jaren wil dat niet meer. Ik vind het ineens kaal en onverzorgd en ongezellig zo’n tafel met niets. En buiten kun je je weer andere kleden permitteren dan binnen - een rood-wit ruitje staat in de zon heel gezellig vrolijk terwijl het binnen nogal hard uitroept: ik ben een keukentafel!
Hè gezellig op de markt.

En toen ik voor mijn geestesoog dat roodwitte tafelkleedje zag, wist ik trouwens ook ineens wat er gegeten gaat worden. Van dat fijne luie zomereten: spaghetti met rauwe tomaten.
Het enige wat erop aankomt is te zorgen dat de spaghetti nog echt heel heet is als de rauwe spulletjes erover heen gaan. Dat is even plannen, iets dat eigenlijk niet zou moeten hoeven als er geen files op de wegen staan, maar vooruit.

Spaghetti met tomaten (2 personen)

  • 1 pond kleine zoete tomaten
  • 1 klein teentje knoflook
  • 1 el. rode wijnazijn
  • 3 el olijfolie
  • 1 tl chilivlokken
  • ½ tl suiker
  • 100 gr feta
  • handje basilicum

Neem echt lekkere zoete kleine tomaten, het succes van dit eten hangt geheel van die tomaten af. Snij de tomaatjes door midden en doe ze ineen schaal met peper en zout, suiker, chilivlokken , azijn en olie en het zeer fijn gesneden teentje knoflook. Omhusselen en tenminste een kwartier, beter is drie kwartier, laten staan.

Snijd de feta in blokjes (een bolletje buffelmozzarella kan ook heel goed trouwens).
Kook de spaghetti en hak intussen de basilicum grof. Verwarm een schaal voor die groot genoeg is voor de spaghetti plus alles.

Zorg dat de tafel gedekt is (vergeet dat rood-wit geblokte kleedje niet) en giet zodra de spaghetti is afgegoten en overgeheveld naar de schaal, de tomaten, de kaas en de basilicum er overheen. Ren naar de tafel.