Het Duitse systeem voor duurzame energie is helaas geen banenmotor

NRC Handelsblad besteedde aandacht aan het Duitse `feed-in`-systeem, bedoeld om duurzame energie te stimuleren (NRC Handelsblad, 18 juli). In dit systeem worden wind- en zonne-energie gesubsidieerd door de meerkosten om te slaan over alle energieverbruikers. Er is bovendien geen limiet gesteld aan de hoeveelheid ingevoerde energie.

Het systeem dreigt in ons land ingevoerd te worden, maar kost de Duitse samenleving miljarden. Het is daarom van groot maatschappelijk belang om helder te analyseren of de beoogde doelen gehaald worden, en of dat op kosteneffectieve wijze gebeurt. Het Duitse systeem scoort in dat opzicht niet goed. Hoofddoelstelling van `feed-in` is CO2-reductie. Maar met hetzelfde budget kan op alternatieve wijze substantieel meer CO2 gereduceerd worden. Denk aan isolatie of het efficiënter maken van bestaande energiecentrales. Ook wordt het systeem als banenmotor gepositioneerd. Subsidiegelden verstrekken creëert uiteraard banen, maar om subsidies te kunnen verlenen moet elders de belasting worden verhoogd. Belastingverhoging vernietigt banen. Een recente studie in Spanje wijst uit dat voor iedere `groene-energie-baan` die is gecreëerd door het ruime subsidiebeleid voor wind en zon, er 2,2 banen zijn vernietigd.

Kernenergie is een kosteneffectieve manier van CO2-reductie en vereist geen overheidssubsidies. Maar ook als men kernenergie geen optie vindt, heeft het Duitse systeem te weinig merites om het naar Nederland te halen.