Fiets maakt plaats voor snorfiets

Niet fietsen maar snorren. In Chinese steden als Shanghai of Peking maakt de fiets plaats voor hybride snorfietsen, ook wel E-bikes genoemd. Mijn ayi (hulp in de huishouding) Wang Xia komt in de zomer bijna elke dag met de snorfiets vanuit het westen van Peking naar mijn huis in het Chaoyangdistrict in het oosten van

(Foto's Bettine Vriesekoop, klik voor vergroting)

(Foto's: Bettine Vriesekoop, klik voor vergroting)(Foto's: Bettine Vriesekoop, klik voor vergroting)

Niet fietsen maar snorren. In Chinese steden als Shanghai of Peking maakt de fiets plaats voor hybride snorfietsen, ook wel E-bikes genoemd. Mijn ayi (hulp in de huishouding) Wang Xia komt in de zomer bijna elke dag met de snorfiets vanuit het westen van Peking naar mijn huis in het Chaoyangdistrict in het oosten van de stad. Ze koppelt haar accu dan van de snorfiets en stopt die in de bijkeuken in het stopcontact. De accu kan precies twee uur rijden.

Wang:”Vooral in de ochtenduren zijn de bussen overvol. Je wordt bijna platgedrukt, zo druk is het. Als het mooi weer is, tuf ik liever op mijn snorfiets naar mijn werk.”

Toen ik dertig jaar geleden voor de eerste maal naar Peking reisde, waren fietsfiles niet ongebruikelijk. De fiets is altijd het symbool geweest van communistisch China. Dertig jaar geleden was het vaak het enige bezit dat mensen hadden.

Volgens statistieken zijn er nog altijd 430 miljoen fietsen in China. De verhouding tussen fietsen en scooters, brommers en snorfietsen is 1:7. Jaarlijks worden er in China 22 miljoen geproduceerd. De snorfietsenindustrie zegt dat er ongeveer 65 miljoen op de weg rijden.

Wang Xia zegt dat ze geen geld genoeg heeft voor een auto. Haar man die elektricien is, heeft een scooter. Wang: “Een snorfiets vindt mijn man te traag een bovendien vindt hij het niet handig dat hij na twee uur zonder stroom komt te zitten.” Wang heeft voor haar snorfiets tweedehands 50 euro betaald. Een nieuwe kost in de winkel zo’n 150 tot 250 euro.

De E-bike stoot geen schadelijke emissie uit, maar loopt op elektriciteit die wordt geleverd door kolengestookte energiecentrales die zure regen veroorzaken. De gezondheidsrisico’s rond de productie, het verwerken en hergebruik van de ouderwetse loodzuur accu’s die nog in de meeste E-bikes worden gebouwd, baren het meeste zorgen.

In China krijgen snorfietsers ongeveer 20 euro als ze een oude accu inleveren.

In China krijgen snorfietsers ongeveer 20 euro als ze een oude accu inleveren.In China krijgen snorfietsers ongeveer 20 euro als ze een oude accu inleveren.

Hoewel China meer elektrische snorfietsen begint uit te rusten met nikkelcadmium, loopt nog 98% van de snorfietsen op een milieuonvriendelijke loodaccu. E-bikes verbruiken tijdens hun levensduur wel vijf accu’s. In China krijgen snorfietsers ongeveer 20 euro als ze een oude accu inleveren, maar de bedrijfjes die ze verwerken zijn smerig en ongereguleerd.

Toch wint de snorfiets aan populariteit,niet alleen in China maar ook in andere landen. In Nederland werden er vorig jaar rond de 138.000 E-bikes verkocht. Chinese E-bikes kunnen vooralsnog niet worden geïmporteerd omdat ons land andere kwaliteitsnormen hanteert.

De veiligheidsvoorschriften voor snorfietsers zijn in China soepel.

De veiligheidsvoorschriften voor snorfietsers zijn in China soepel.De veiligheidsvoorschriften voor snorfietsers zijn in China soepel.

Ook zijn de veiligheidsvoorschriften voor snorfietsers in China soepeler. Zo hoeven snorfietsers geen helm te dragen en het voeren van een nummerplaat is ook niet nodig.

De snorfietsen halen een snelheid van 20 kilometer per uur. Sommige snorfietsen hebben trappers waardoor ze als de accu leeg is, kunnen fietsen. Wang Xia zorgt er echter voor dat haar accu altijd vol genoeg is om haar bestemming te bereiken. “Ik gebruik mijn snorfiets om van A naar B te komen. Plezierritjes maak ik nooit.”