Discriminatie in Nederland

‘Geen Marrokanen’. Dit verzoek (inclusief tikfout) was onderdeel van de functievereisten die werden geformuleerd voor medewerkers voor een aantal to go-winkels van Albert Heijn, zo meldde nrc.next vorige week. Op nrc.nl/discussie discussiëren lezers over discriminatie van Marokkanen in Nederlandse bedrijven.

Geen allochtonen

Als leidinggevende bij een grootschalige serviceorganisatie viel me bij eerste binnenkomst op dat er geen zogeheten allochtonen werkten. Dit ondanks een actief personeelsbeleid gericht op een personeelsbestand dat een evenwichtige afspiegeling is van de samenleving.

Bij navraag wat hier de reden voor was, kreeg ik de volgende reacties: „die lui willen niet werken”, „er zitten mensen in mijn team die niet van buitenlanders houden”, „ze spreken allemaal slecht Nederlands”. Etcetera.

Lijkt mij overduidelijk discriminatie. In de jaren dat ik daar heb gewerkt, heb ik een personeelsbeleid doorgevoerd dat een afspiegeling is van de samenleving, met moeite, maar het is gelukt. En wat blijkt? Tevreden leidinggevenden want Aisha, Achmed en de anderen doen het zo goed.

Rene Aarsman

Complimenten

Hier bij de Wibra wilde een ‘autochtone’ klant niet door een Marokkaanse stagiaire worden geholpen. De stagiaire was flink overstuur. De klant ook toen die door de bedrijfsleidster de deur werd gewezen; complimenten voor de bedrijfsleidster.

Maria Adrichem

Kalverstraat

Een vriend van mij werkt in een kledingzaak op de Kalverstraat in Amsterdam. Daar hebben ze met grote regelmaat last van (bijna uitsluitend) Marokkaanse jongeren die rotzooi trappen, ruzie zoeken of (proberen te) stelen. Dat, en slechte ervaringen met eerder wél aanwezig Marokkaans personeel (vaak weer vriendjes met die ongewenste bezoekertjes) is reden voor de bedrijfsleiding om geen Marokkaans personeel aan te nemen. Discriminatie? Misschien. Maar wel begrijpelijk en verstandig.

W. Brink

Bedrijfsbelang

Mijn broertje heeft een onderneming en zal voorlopig geen Marokkanen meer aannemen na vijf slechte ervaringen. Wij hebben van onze vader en moeder geleerd dat iedereen een kans verdient en daarom werken in zijn bedrijf veel ex-verslaafden. Maar het bedrijfsbelang gaat voor.

Annemarie Havinga

Niet welkom

Sinds 1983 ben ik komen wonen in dit mooie land met ook veel aardige mensen. Toch voel ik me niet welkom. De praktijk is hard en erg discriminerend, dat ondervind ik bijna dagelijks. Triest.

Dubravka Marovic

Reageer op nrc.nl/discussie