Abstracte schoonheid in vlakke uitzending nrc rocks over Kasabian

Echt gezellige praters kun je ze moeilijk noemen, de modeontwerpers Viktor & Rolf, die gisteren de eerste gasten waren in het gebruikelijke hoogtepunt van de Nederlandse zomertelevisie, het VPRO-programma Zomergasten. En wat kunnen drie seconden lang duren op de televisie, wanneer – zoals met name Rolf regelmatig deed – de geïnterviewde die tijd neemt om na te denken, voordat hij antwoord geeft.

Het moet voor journalist Margriet van der Linden, die gisteren haar debuut maakte als Zomergasten-interviewer, geen eenvoudige opgave geweest zijn. In tegenstelling tot sommige van haar voorgangers in het ambt – zoals Bas Heijne, Joost Zwagerman of Freek de Jonge – deed Van der Linden zich niet zozeer kennen als iemand met eigen opvattingen, maar meer als een journalist die anderen tot hun recht laat komen.

Dat gaf de drie uur durende uitzending ook iets vlaks, temeer daar Viktor & Rolf zich zorgvuldig hielden aan het beeld dat ze van zichzelf naar buiten willen brengen: een duo dat uit één mond spreekt en met één hand creëert; en dat bijna als een abstractie, wars van sociaal gewoel, slechts esthetisch in de wereld aanwezig is. Of er eigenlijk verschillen zijn tussen beiden was een vraag die niet aan de orde kwam.

De presentator slaagde er trouwens drie uur lang in om geen enkele vraag te stellen die de gasten als kritisch of antagonistisch hadden kunnen ervaren. Behalve toen zij informeerde naar de positie van de buitenlandse aandeelhouders in hun bedrijf – die gesprekslijn werd onmiddellijk afgekapt.

Wat de uitzending, vooral in het begin, een beetje langdradig maakte was Van der Lindens methode om iets wat de geïnterviewden zelf net gezegd hadden, te herhalen en er dan een vraag van te maken.

„Gedenkwaardig”, zoals Van der Linden zei, was de uitzending van Zomergasten gisteren niet. Maar aardig genoeg voor wie, zoals ik, best eens een glimp wilde opvangen van het, in persoon, betrekkelijk publiciteitsschuwe en wereldberoemde duo.

Zo sterk is het ‘merk’ dat zij neerzetten, dat ik eigenlijk altijd had aangenomen dat ze ook in het leven een paar vormden. Maar nee.

Het interessantste deel van de uitzending had betrekking op het beeld van homoseksualiteit, in het bijzonder op de televisie. Viktor & Rolf adstrueerden hun ongemakkelijkheid daarover met een hemeltergende commercial voor het gebruik van de pinpas voor kleine bedragen, waarin zonder duidelijke noodzaak een clichématige, nichterig kwebbelende homoseksuele modeontwerper wordt neergezet. Dat deze commercial snel van het scherm geweerd moge worden.