Column

Shockschadeclaimpatiënten

Er zijn mensen die bij verzekeringsmaatschappij Reaal een claim hebben ingediend omdat ze shockschade hebben opgelopen door het kijken naar het onhandig parkeren van de Suzuki Swift door ene Karst T. in Apeldoorn op Koninginnedag. U denkt nu dat het gaat om mensen die vlak naast die gedenknaald stonden en hebben moeten springen voor hun broze leven omdat ze het zwaar gehavende autootje in vliegende vaart op zich af zagen komen. Of om mensen die bijna geraakt zijn omdat ze naast een van de slachtoffers stonden. Absoluut niet. Het gaat hier om types die de beelden via de televisie of YouTube tot zich hebben genomen en die op die manier schade hebben opgelopen. U twijfelt nu aan mijn verstandelijke vermogens? Dat deed ik zelf ook toen ik het bericht gisterochtend in het AD las.

Ik vraag me altijd af hoe dit soort volk weet dat er iets te halen valt. En bij wie je moet zijn? En hoe stel je zo’n brief op? Begint dit op verjaardagen? In een café waar niet meer gerookt mag worden? Het is toch curieus? Je moet je naam ook maar onder zo’n aanvraag durven zetten. En hoeveel vraag je? Paar tientjes? Tonnetje of wat?

En er zijn dus advocaten die ze helpen met het claimen van hun schade? Wat zijn dit voor advocaten? Hoe hard proesten ze bij het invullen van het schadeformulier? En wat kan je schade zijn?

Dat je zo koningsgezind bent dat je zwaar geraakt bent omdat het een aanslag op Trix en haar familie betrof? Dat je republikein bent en dus zwaar teleurgesteld omdat er niemand geraakt is? Dat je zelf ook een aantal jaren in een Suzuki Swift hebt gereden en dat je je realiseert welk risico dat achteraf met zich meebracht? Dat je net als Karst financieel ook enorm in de problemen zit en dat het jou in je oude Opel Corsa ook had kunnen overkomen? Ik heb eerlijk gezegd geen idee.

Natuurlijk, het is komkommertijd en de kranten moeten vol. Nog steeds geen doping in de Tour gevonden, de Bossche zwemleraar schijnt als viespeuk nogal mee te vallen en Jan Smit is nog steeds bij zijn geliefde. Dus echt nieuws is er niet. Mevrouw Federer heeft een damesdubbel gebaard, de Nederlanders zitten nog bij Real en een rechter heeft bepaald dat bij een Telegraaf-journalist meer dan terecht huiszoeking is gedaan. Gaap, geeuw, snurk. Dus dan moet je met iets opmerkelijks komen. In dit geval de tragische claimklanten van Koninginnedag! Zou die gestoorde mevrouw uit Heusden, die ooit een aanklacht tegen de Postcodeloterij indiende, er ook bij zitten? Ik vrees van wel. Je hebt veel rare mensen. Mannen in Groningen die onder damesrokjes fotograferen, mensen die als hobby met Smarts smijten, debielen die op internet de aardige Ali B. dood verklaren en een vegastreaker die het vlees van de koningin wil zien bloeden. Maar mensen die shockschade claimen omdat ze op televisie een aanrijding hebben gezien winnen het toch echt van al deze zielepoten.

Aardig dat dezelfde mensen probleemloos half Bangladesh zien verzuipen, geen traan laten bij beelden van een van de honger stervend Darfur, vrolijk verder gaan als de bommen in Irak en Afghanistan ontploffen en zonder emotie Van Hummel zien fietsen. Maar emotioneel wel helemaal uit balans door een stevige verkeersbotsing in het brave Apeldoorn.

Toch is het mooi dat dit ons land is. Dat we dit kunnen claimen. Niet dat het wordt toegewezen, maar dat het kan. Dat er formulieren voor bestaan. En dat er advocaten zijn die er tijd voor hebben. En verzekeringsmedewerkers die een antwoord bakken. En dat er mensen in beroep gaan en dat rechtbanken dat behandelen. Dan wonen we toch in een prachtig land. En wat fantastisch dat de psyche van Karst na zijn dood alsnog onderzocht is. Zullen we dat met de indieners van de shockschadeclaim wat eerder doen? Gewoon morgen al! En wat heerlijk dat we eind oktober de eerste Huishoudbeurs voor Mannen krijgen. Ik kan niet wachten.