Koffer Pakken

Koffer Pakken. Rintje . illustratie sieb posthuma Posthuma, Sieb

Omdat het vakantie is mag Rintje een paar dagen bij zijn oma logeren. „Hier is een tas”, zegt mama. „Doe daar de spullen maar in die je nodig hebt.”

Rintje schudt met zijn hoofd. „Die tas wil ik niet”, zegt hij. „Ik wil een koffer, anders is het niet echt logeren.”

Mama pakt een klein koffertje uit de kast. „Neem deze dan”, zegt ze.

Weer schudt Rintje zijn hoofd. „Ik wil een echte koffer”, zegt hij. „Niet zo’n klein nepding.”

„Maar je gaat maar een paar dagen”, zegt mama. „Je hebt bijna niets nodig!”

Toch geeft ze Rintje een grote koffer.

Op zijn kamer zet Rintje de koffer voor zijn kast. Wat zal hij meenemen?

Eerst pakt hij de deken uit zijn mand. Zonder zijn deken kan hij niet slapen.

Rintje probeert of de mand ook in de koffer past, maar de mand is te groot.

Dan moet hij natuurlijk speelgoed meenemen.

Eerst pakt hij de dingen waarmee hij het vaakst speelt. Zijn flostouw. Zijn tennisbal.

En de grote strandbal. Een paar piepbeesten om lekker op te knauwen.

De koffer raakt al aardig vol.

Nu ziet Rintje zijn rode brandweerwagen in de hoek van de kamer staan. Die is toch ook wel heel erg leuk.

Stel je voor dat hij daarmee wil spelen als hij bij oma is! Die gaat dus ook in de koffer.

En er moeten natuurlijk ook een paar knuffels mee.

„Lukt het?” vraagt mama even later. „Heb je alles wat je nodig hebt?” Als ze Rintjes koffer ziet, moet ze lachen. „Het lijkt wel of je gaat verhuizen!”

„Ik denk dat ik alles heb”, zegt Rintje. Hij duwt de kofferdeksel naar beneden, maar dat lukt niet. „Hij gaat niet dicht!” zegt hij.

„Daar weet ik wel iets op”, zegt mama. Ze gaat boven op de koffer zitten. Nu gaat de deksel bijna dicht. „Kom er eens bij”, zegt mama. Pas als Rintje naast mama gaat zitten gaat de deksel dicht.

Nu kunnen ze naar oma’s huis gaan, met de koffer in de bus. Als ze bij oma aanbellen duurt het even voor de deur opengaat. Oma is niet meer zo snel.

„Daar is mijn lieve Rintje”, zegt ze. „En van wie is die grote koffer?”

„Van mij!” zegt Rintje trots.

„Je zou een paar dagen komen”, zegt oma lachend. „Toch geen jaar! Of gaan we samen een wereldreis maken?”

„Ik wilde gewoon niks vergeten”, zegt Rintje nu een beetje verlegen.

„Laat me straks maar eens zien wat je allemaal meegenomen hebt”, zegt oma en geeft hem een kus.

Maar eerst zwaaien ze samen mama uit. Net zolang tot ze haar niet meer kunnen zien.