Geheim van de wolven

Al die toeschouwers vond ik nog het mooist. De club zei me niet zoveel, maar dat juichen, dat met zijn honderden tegelijk het veld op, dronken van blijdschap, uitzinnig over het behaalde kampioenschap van Duitsland: dat zei me alles. Het zag er zo lekker antiek uit. De hekken over en springen maar. Het ontbrak er nog aan dat de spelers van VFL Wolfsburg op de schouders werden genomen, anders had je je in de jaren zestig gewaand. In de tijd, zeg maar, waarin we elkaar nog niet wijsmaakten dat alles in het profvoetbal om geld draait.

Draait dan niet alles om geld? In dit tijdperk van marketing en megacontracten, van voetballers als handelswaar zou je denken van wel. Toch niet – kijk naar Wolfsburg. In een wereld die uitsluitend om geld draait zou Wolfsburg vorig seizoen negende zijn geworden in de Bundesliga, niet eerste. Ondanks de miljoenen die hoofdsponsor Volkswagen jaarlijks in de kas van de plaatselijke ‘Wolven’ stopt, bleef de clubomzet steken op 75 miljoen euro. Nummer twee, Bayern München, had bijna vier keer zoveel te besteden (286 miljoen). Het kan dus. Promoveren naar de hoogste divisie en twaalf jaar later kampioen worden in een groot land. Met een club zonder rijke traditie, in een stad van zo’n 120.000 inwoners.

Nadelig voor de romantiek van dit wonder is de zakelijke leiding: afkomstig van Volkswagen. Voordelig is dat het straffe management leidt tot een ambitieus klimaat, tot het geven van volmachten aan een formidabele coach (Felix Magath) en tot slimme spelerstransfers. En tot – ja, dat vooral – vlotte aanvalscombinaties. De autostad en haar weinig aansprekende club wordt vertegenwoordigd door een jong en aantrekkelijk elftal. In het basisteam stonden vorig seizoen vier Duitsers en zeven buitenlanders. Het doeltreffende spitsenduo Edin Dzeko/Grafite (54 goals, een Duits record) vierde het kampioenschap in mei onder vertoon van Bosnische en Braziliaanse vlaggen. De fans in de Volkswagen Arena vonden dat geen bezwaar. Ze beklommen hun helden alsof die geboren waren in de plaatselijke Goethestrasse in plaats van in Zuid-Amerika of Azië. Een passend multicultureel antwoord op het nazi-verleden van de stad, ook dat nog.

Het winnen van een competitie vergt minder geluk dan van een toernooi. Met andere woorden: het geheim van de Wolven kan in versterkte mate van toepassing zijn op, ik noem maar wat, de Champions League en het WK. Ik voorspel u: AZ – een beetje het Nederlandse Wolfsburg – speelt volgend jaar april in de halve finales van de Champions League. Twee maanden later wordt Servië wereldkampioen. Onmogelijk? Helemaal niet, kijk naar Wolfsburg.