Erardvleugels tinkelen op Hortus Festival

Klassiek Hortus Festival, Duo van Veen. Gehoord: 23/7 Huize Frankendael Amsterdam. Tm 29/8 op 5 locaties. Inl: hortusfestival.nl ****

„Terug naar de natuur” heeft bij het Hortus Festival een dubbele betekenis. Niet alleen speelt pianist en organisator Maarten van Veen de hele zomer met collega’s op lommerrijke locaties in Putten, Haren, Leiden, Utrecht en Amsterdam, ook is het zijn missie om terug te keren naar de oorspronkelijke bron van de muziek rond 1900. De ‘authentieke’ uitvoeringspraktijk beperkt zich niet langer tot de barok: door Van Veen wordt zelfs Stravinsky ontdaan van moderne eenvormigheid.

Zijn wapen: de Erard-vleugel, een negentiende-eeuws instrument met een kleiner volume maar een groter contrast in registers dan de moderne en dominante Steinway. Op de opening, in het kleine zaaltje van Huize Frankendael in Amsterdam, bleek het gisteren met die dynamische beperking overigens mee te vallen. Het informele recital van de pianobroers Jeroen en Maarten van Veen had symfonische allure. De broers speelde Debussy’s vroege Symfonie in b op twee piano’s, maar dankzij de kleurenrijkdom van de Erard leek het concert van gisteravond alsnog op een orkestrale uitvoering, inclusief rommelende pauken en het verre getinkel van een harp. Ook La valse van Ravel kreeg een heel nieuw uiterlijk. Wonderlijk hoe de troebele Erardklank tegelijkertijd zo spits en transparant kan zijn: elke noot is te horen.

Die specifieke muziek van Debussy en Ravel kijkt om naar de 19e eeuw, en wint door de historisch ‘correcte’ uitvoering nog aan nostalgie. Gewaagder was een uitvoering van Stravinsky’s hypermoderne Le sacre du printemps (1913). In een enerverende uitvoering geselde het duo de instrumenten, en gaf de balletmuziek verrassende klanken, van snijdende hoogtes tot jazzy passages voor barpiano. Duizelingwekkend was de bomvolle introductie, waarin elke stem een eigen kleur kreeg. Je vraagt je af hoe Messiaens vogelgekwetter op een Erard zou klinken.

    • Floris Don