Waarom vertrekt je gezicht van citroen?

Thijs (13) en Joep (17) van der Spoel uit Nijmegen houden van zure dingen, maar kunnen hun gezicht niet in de plooi houden. „We proberen wel eens een lepel citroensap te eten zonder zuur te kijken.” Waarom lukt dat niet?

Deze auteur is ook benieuwd. Die at laatst met twee collega’s mirakelbes, dat een half uur lang je tong bedriegt door de zoet-smaakpapillen te activeren als er zuur op komt. Met als gevolg dat je daarna in citroenen hapt alsof het rijpe mango’s zijn.

Een strak gezicht trekken bij zuur is een reflex, weet ‘smaakprofessor’ Kees de Graaf, hoogleraar Sensoriek en Eetgedrag in Wageningen. „Geef een baby citroen en zijn gezicht vertrekt.” Waarom is niet helemaal duidelijk. Misschien helpt het de speekselproductie. „Zuur roept een speekselreflex op”, zegt De Graaf. „Als je maar aan zuur denkt, ga je al kwijlen. Ik denk dat dat is om zuur te verdunnen.”

Geen enkele jonge baby houdt van zuur, weet De Graaf. Dat wijt Bob Cramwinckel, directeur van het Centrum voor Smaakonderoek in Wageningen, aan de smaak van moedermelk: zoet en romig. Dat is de eerste smaak die we leren waarderen.

Of baby’s moedermelk echt lekker vinden, weet Cramwinckel niet. „Het heeft vooral te maken met het weghalen van honger.” Drinkende baby’s hebben dan ook een gelukzalige uitdrukking, zegt hij. Ze trekken geen zuur smoel.

Moedermelk valt volgens Cramwinckel in een andere smaakcategorie dan zure bommen en citroenen. Het gevoel in je mond dat je van roomijs, moedermelk en chocolade krijgt noemt hij ‘filmend’ („alsof er een zoet laagje over je tong ligt”). Het mondgevoel van zuur en bitter noemt hij ‘strak’.

Er zijn oudere kinderen die van extreem zuur houden. Zij houden ook meer van verrassingen. De Graaf liet kinderen kiezen tussen een snoepje met aardbeiensmaak en met onbekende smaak. De zuurliefhebbers kozen vaker voor de onbekende smaak.

Carola Houtekamer

    • Carola Houtekamer