Thuis gaat de knop op 10

De Coverclub, een initiatief van de band Gasoline Brothers, bracht onlangs de cd Guilty Pleasures uit.

Toffe indiebands coveren Kylie Minogue en Sting.

‘Can’t Get You Out of My Head’, zong Kylie Minogue in 2001. De Nederlandse indieband Ponoka maakte een cover van het nummer, met gitaren, een bas en een mannelijke lalalalalalala.

Het is de nummer 7 op de nieuwe cd van de Coverclub, getiteld Guilty Pleasures. Dat is muziek die niet echt fout is, maar waar je je wel een beetje voor schaamt. Rick de Gier, zanger van Ponoka: „Eigenlijk is het voor indiebands ‘not done’ om naar top-40-muziek te luisteren. Indie staat voor Independent en wij maken vooral alternatieve gitaarmuziek. Met deze ‘Guilty Pleasures’-editie konden we onbeschaamd losgaan. Het liedje van Minogue bleef in ons hoofd zitten.”

De Coverclub komt ongeveer één keer per jaar met een nieuw thema of nieuwe zanger. Eerder waren dat Kerst, Neil Young en punk 1977. Voor het laatste thema, guilty pleasures, benaderde de Coverclub tien Nederlandse indiebands met de opdracht een eigen versie te maken van een populair nummer dat je altijd al wilde coveren, maar eigenlijk niet durfde.

De Coverclub is een initiatief van de Nederlandse band Gasoline Brothers. Eind 2006 wilde de band een singel van hun cd Hm! uitbrengen. De cd zelf was al veel eerder verschenen en in een poging om meer publiciteit te krijgen, lieten de bandleden het nummer coveren door een andere band. De bands die benaderd werden om het nummer ‘Brian Wilco’ op te nemen, reageerden enthousiast. Leon Geuyen, drummer van de Gasoline Brothers: „Als het zo makkelijk is om artiesten te strikken voor het coveren van een liedje, dachten we, dan zouden we ook een hele cover-cd kunnen maken.” De eerste Coverclub-editie kwam uit in december 2006 en had als thema ‘Kerst’. Vijf Nederlandse indiebands coverden hun favoriete kerstliedje.

Het thema guilty pleasures ontstond na een discussie tussen verschillende bands op Facebook, over het onderwerp: Platen die je muzikale smaak hebben bepaald. Geuyen: „De meeste muzikanten gaven namen op van nummers van de Beatles en de Beach Boys, nogal neutrale en correcte nummers. Ik vroeg mij af hoe dat zat met nummers van artiesten zoals Michael Jackson en Queen, die zijn voor veel mensen ook bepalend geweest, maar meestal wordt er een beetje gegniffeld als je dat opbiecht.”

Met de vier andere bandleden van de Gasoline Brothers koos Geuyen voor een nummer van The Carpenters, ‘Close to you’. Geuyen: „Eigenlijk is het best een mooi nummer, maar de productie en de uitvoering ervan is veel te glad. Wij hebben het een beetje hijgerig opgenomen met een valse barpiano en een banjo als begeleiding.”

Zangeres Pien Feith nam samen met haar bandleden een cover op van het nummer ‘Englishman in New York’, van Sting. Feith koos voor dit nummer omdat ze Sting vroeger al een goede muzikant vond.. „Het liedje is een beetje ‘guilty’ omdat Sting de laatste jaren een yup is geworden met een zacht imago, maar ik schaam me er niet voor dat ik zijn muziek mooi vind. Onze versie is iets scherper en sneller.”

Bijna alle muzikanten die werden benaderd door Geuyen wilden meewerken. „We hebben zelfs een aantal keer ‘nee’ moeten zeggen tegen bands die zichzelf aanboden.” De bands werkten gratis mee aan het project. De Gier van Ponoka: „Lekker weer de studio in, als tussendoortje, zonder dat er druk op zit. Ook de publiciteit is mooi meegenomen.”

De Guilty Pleasures-editie is al populairder dan de vorige editie, Punk 1977. Geuyen: „Daar werkten toen zes bands aan mee en het resultaat werd ongeveer vijfhonderd keer gedownload. Nu waren dat er al duizend na één week.”

Beluister de guilty pleasures op coverclub.nl. Het downloaden van de liedjes is gratis.