De Parade

De Parade Vakantie in Nederland Foto Leo van Velzen Den Haag, 05-07-09. De parade in Den Haag, veel kindervoorstellingen en activiteiten. Zomerserie ECO. Foto Leo van Velzen NrcHb. Velzen, Leo van

Een doordringende baklucht stijgt op uit het Poffertjespaleis en vermengt zich met de geur van platgetrapt gras. Veel van de krakkemikkige houten tafels en stoeltjes bij de Parade-restaurants zijn bezet. Het is zonnig en ouders met kinderen, groepjes jongeren en dames op leeftijd, slenteren langs de tenten.

Nauwelijks een half uur na de opening van het terrein, om half vier ‘s middags, is het Moreelsepark in het centrum van Utrecht veranderd in één grote speeltuin. Bij de zweefmolen is het, zoals ieder jaar, druk. Kinderen staan te dringen om een plekje te bemachtigen en zich door een gespierde man in een wit hemd dat extra zetje te laten geven dat de rit zo leuk maakt.

In de zomermaanden krijgen Rotterdam, Den Haag, Utrecht en Amsterdam er elk voor een paar weken een dorpskern bij. In kleurrijke tenten, die doen denken aan een ouderwetse kermis, zijn korte theatervoorstellingen te zien van gevestigde namen en beginnelingen. Deze middag is er de kindervoorstelling Jacob wordt piloot, over een reiger die piloot wil worden. Andere voorstellingen beginnen pas later.

De Parade, geproduceerd door Mobile Arts, heeft de afgelopen jaren regelmatig te kampen gehad met tegenvallende bezoekersaantallen, vooral in Den Haag en Rotterdam. Het weer was meestal de boosdoener. Zo'n 250.000 mensen bezoeken ieder jaar de Parade. Dat aantal moet worden gehaald om uit de rode cijfers te blijven. Bezoekers betalen 7 euro voor de toegang tot het terrein en geven gemiddeld nog eens zo’n 15 euro uit aan voorstellingen en consumpties. De artiesten en de restaurants mogen 65 procent van hun omzet houden, de rest gaat naar Mobile Arts.

Studenten Rosanne Top (21) en Hanna Landwehr (21) zitten bij café ‘De Fontijn’, onder een Parijs aandoend gietijzeren prieel. Uit het dak spuit water omhoog. Ze gaan dit jaar wel naar het buitenland met vakantie, maar letten op hun uitgaven. Rosanne gaat twee weken met haar ouders naar Italië. „Niet alleen vanwege het geld hoor, maar het is wel een bijkomstigheid.” Hanna gaat ook naar Italië: vier weken werken op een camping. Eerder dit jaar zei ze een reisje naar Barcelona af omdat dat wel erg duur werd. „Het hoort ook bij mijn leeftijd, ik moet ineens voor mezelf zorgen.”

Op de Parade bezuinigen ze niet. „Je moet wel leuke dingen blijven doen. En je kunt hier voor vijf euro eten, dus dat valt mee.”

Marga Gerdes uit Haarlem is met haar dochter uit. „Lekker eten en drinken is onderdeel van het genoegen, wij geloven in overvloed”. Meestal gaan ze naar twee à drie voorstellingen, „dan zijn we wel verzadigd”. Ze gaat dit jaar ook nog een weekje naar Londen, haar dochter blijft in Nederland. "Dat heeft wel een beetje met de crisis te maken, ik let meer op”, geeft ze toe. „Maar ook omdat ik in december nog een mooie reis door Thailand heb gemaakt.”

In een uithoek van het terrein, onder de schaduw van de bomen, staan kinderen te timmeren en te zagen. Aan een tafel wordt druk geschilderd, om de kunstwerken vervolgens aan de waslijn te drogen te hangen. Het is er verrassend stil. Het creatieve proces voltrekt zich in opperste concentratie. Johan van den Brink (43) is een van de ouders die van een afstand toekijken. Ook hij vertrekt met zijn gezin straks naar het buitenland, naar Denemarken. "We hebben wel nagedacht over het geld. We gaan zeilen met onze eigen boot, dat is relatief goedkoop.” Vandaag kunnen er wat drankjes af, misschien zelfs poffertjes. Hij is wel bewust vóór vier uur 's middags naar het terrein gekomen, „dan kun je gratis naar binnen.”

Rond zes uur tronen ouders hun kinderen mee naar huis. De eerste werkende dertigers en veertigers stromen binnen. Ze eten aan lange tafels, drinken rosé en gaan naar een voorstelling of naar de stille disco, waar met koptelefoons op wordt gedanst. Later op de avond klinkt er net als die middag weer luid gegil uit de zweefmolen. Die gaat vanaf tien uur ‘s avonds een standje harder.