Zeventien stofdoeken en een gordijnroede

Even leek de breuk van Jan Smit en Yolanthe Cabau van Kasbergen met een sisser af te lopen; Yolanthe viel in de armen van een voetballer, Jan viel in de armen van Liza Plat, een blondine die hij kende van het Volendamse dijkgebeuren.

Goed, er waren nog wat akkefietjes rondom de minnaar die Liza Plat achterliet, een boze stukadoor, maar daarna werd het stil rondom de kwestie die een paar weken geleden nog bijna tot een parlementaire enquête had geleid.

Gelukkig stond vorige week Gerda Smit op, de moeder van Jan. En gelukkig volgde daarop de Gerda Smit-rap. Daarmee komen we de zomer wel door. Die Gerda, en de bijbehorende rap, die brengen weer reuring en plezier.

Voor wie het gemist heeft, omdat hij bijvoorbeeld vakantie aan het vieren was in Iran: Gerda Smit heeft, zoals dat een boze Volendamse schoonmoeder betaamt, na het vertrek van Yolanthe alle kerstballen, taartvorkjes, gastendoekjes, keukenrollen en muizenvallen in het huis van Jan nageteld, om te kijken wat Yolanthe had meegenomen na de breuk. En daar op SBS6 een lange, dramatische monoloog over gehouden.

En nu denk jij, de lezer die toevallig even in Iran zat: dat is natuurlijk een overdrijving van Aaf, die moeder heeft de gastendoekjes niet geteld. Maar ze heeft de gastendoekjes wel geteld. Ze heeft er zelfs oude kassabonnen bij gehaald om te dubbelchecken hoe het zat met de inventaris van Jan.

Daar is nu een rap over gemaakt, die je even op YouTube moet beluisteren.

Elke keer als ik naar die rap luister, denk ik: wat zou Jan hiervan vinden? Wat zou hij ervan vinden dat zijn moeder Yolanthe aan de SBS-schandpaal nagelt wegens het meenemen van zeventien stofdoeken en een gordijnroede? Wat zou hij ervan vinden dat zijn moeder zegt dat Yolanthe 25.000 euro van Jan heeft meegekregen na de breuk, en dat ze daar blij mee had moeten zijn?

Vijfentwintigduizend euro. Dat verdient Jan, schat ik, met één muziekfeest op een plein. Of met een half muziekfeest op een plein. En daarvoor heeft Yolanthe jarenlang staan koken voor die jongen, en, nog erger, jarenlang naar Op weg naar geluk geluisterd.

Maar goed, Jan houdt natuurlijk van zijn moeder – hij lijkt ook sprekend op haar – dus hij zal het wel prima vinden hoe zij zich roert in de media.

Gelukkig hebben we er de Gerda Smit-rap aan overgehouden. Zo heeft de familie Smit tenminste één bevredigend muziekstuk voortgebracht.