XXXL, voedsel als ‘eatertainment’

Een derde van de Amerikanen is dik. In The New Yorker een verhaal over eten als gewoonte, los van de noodzaak tot voeding: ‘XXXL, Why are we so fat?’

Alles komt in Nederland een paar jaar later. Met eten ook? We fietsen meer, maar we halen de Amerikanen goed in met doorlopend snacken en kleine ritjes in de auto maken. Zelfs Frankrijk, waar de maaltijd een zekere reputatie bezit, komt opzetten in het knabbelklassement. Koplopers volgens het boek Globesity:

Current data reveal that in Cyprus, the Czech Republic, Finland, Germany, Greece, Malta, and Slovakia, the proportion of overweight adults is actually higher than in the U.S. In Asia, Africa, and South America, too, obesity is on the rise.

In het New Yorker-artikel komt David Kessler aan het woord, de voormalige baas van de Food and Drug Administration. Hij laat zich door insiders van de eetindustrie uitleggen hoe zij ‘eatertainment’ tot een hoge kunst verheffen. Zij zoeken naar de smaakjes en de knabbelvormen die een verlangen naar herhaling creëren.

A food scientist for Frito-Lay relates how the company is seeking to create “a lot of fun in your mouth” with products like Nacho Cheese Doritos, which meld “three different cheese notes” with lots of salt and oil. Another product-development expert talks about how she is trying to “unlock the code of craveability,” and a third about the effort to “cram as much hedonics as you can in one dish.”

‘Craving’=hunkeren. Onberedeneerd willen hebben en in de mond stoppen. Hier een luisterstukje van Kesslers boek ‘The End of Overeating’.

Brian Wansink (‘Mindless Eating‘, 2006) is directeur van Cornell University’s Voedsel en Merken Laboratorium. Hij heeft door allerlei proeven vastgesteld dat mensen aanzienlijk meer eten als zij grotere porties krijgen voorgeschoteld. Dat doen de psuhers van hunkervoedsel dus.

The result is that as French-fry bags get bigger, so, too, do French-fry eaters.

    • Marc Chavannes