Noorse rockheldinnen

Noorse rockheldinnen CD VOORKEUR cd rock Cocktail Slippers: Saint Valentine’s Day Massacre ****

cd rock

Cocktail Slippers: Saint Valentine’s Day Massacre ****

„Wij zijn de Japanners van het noorden”, zei zanger Pelle Almqvist van de Zweedse groep The Hives ooit over het vermogen van Scandinavische bands om beproefde popstijlen naar hun eigen hand te zetten. De Noorse meidenrockgroep Cocktail Slippers mag op die lijst worden bijgeschreven. In 2007 maakten ze een album dat nog een beetje bleef steken in goedbedoelde imitatiedrang, maar op Saint Valentine’s Day Massacre valt alles op zijn plaats.

The Cocktail Slippers excelleren in een stijlvorm die eerder door Blondie, Joan Jett, The GoGos en The Bangles werd opgepikt en die zijn oorsprong vindt in de jaren zestig-meidenpop van The Shangri-Las, The Ronettes en de eerste all-girlgroup Goldie and the Gingerbreads. Stoere meiden met hoge suikerdotkapsels zongen met opgewonden stemmen over hun veroveringen en mislukkingen op liefdesgebied, in bombastisch georkestreerde songs die vaak uit de hitfabriek van het New Yorkse Brill Building kwamen.

In het new wave-tijdperk kreeg al dat meidenpopdrama een aardser karakter door de toevoeging van elektrische gitaren en jengelende orgeltjes. Cocktail Slippers beginnen waar Blondies Denis ophield, met pakkende samenzang en songs die in simpele woorden (‘baby baby’) verhalen over de wrede werkelijkheid van de liefde. Gitarist Little Steven uit Bruce Springsteens E Street Band zag de vijf dames spelen en bood hen onmiddellijk een platencontract aan, gegrepen door hun toewijding aan de rock-’n-roll en de zelfverzekerde stem van zangeres Modesty Blaze. Een cover van Connie Francis’ hit uit 1964 Don’t ever leave me laat feilloos horen waar deze jonge rockheldinnen hun inspiratie halen, niet ver verwijderd van de plek waar Springsteen zijn melodramatische rockgevoel opdeed. Little Steven hielp met de productie en schreef het titelnummer St. Valentine’s Day Massacre, een prachtig lied over liefde die overeind moet zien te blijven in een wervelstorm. De melodie is er een waarvan je zou zweren dat die er altijd al geweest is.

Sterke songs als het hevig doo-woppende Love me back en het op Da doo ron ron van The Crystals geënte You do run geven nieuwe levenskracht aan een tijdloos popgevoel, gespeeld en gezongen met een heilig geloof in eigen kunnen.

Saint Valentine’s Day Massacre davert 37 onweerstaanbare minuten door en moet daarna gelijk weer op, bij gebrek aan een hedendaagse meidengroep die ook maar in de schaduw van deze heerlijk ouderwetse Cocktail Slippers kan staan.