Het oudste paard van Nederland werd 50 jaar

Voor bejaarde werkpaarden bestaan in Nederland paardenbejaardentehuizen.

Wie is de oudste? Van links naar rechts: Lola (6), Belinda (31), Polly (9) en Goldbeater (18) Foto’s Sandra Smallenburg Smallenburg, Sandra

Is 31 jaar oud? Voor een mens of een olifant of een papegaai misschien niet. Maar voor een pony is het best een respectabele leeftijd.

Mijn oude New Forest-merrie Belinda is geboren op 16 maart 1978. Ik heb haar gekocht toen ze elf jaar was, en nu is ze 31. We zijn dus al twintig jaar samen. Dat is langer dan ik mijn meeste vrienden en vriendinnen ken.

De laatste jaren zie je wel dat ze een oud dametje aan het worden is. Haar rug zakt steeds iets verder door, haar manen worden grijs en ze kan haar hoeven niet meer zo hoog optillen als vroeger. Ook lijkt het wel of ze ieder jaar een beetje krimpt, net als oude omaatjes. Maar haar roodbruine vacht glimt nog mooi in de zon en met haar stijve beentjes kan ze toch nog heel hard galopperen. Ze is ook nog steeds de leider van de kudde: zij bepaalt in welk hoekje van de wei er gegraasd wordt en wanneer het tijd is om wat te gaan drinken.

Gemiddeld wordt een paard ongeveer 25 jaar. Maar dat komt omdat veel mensen hun paard of pony laten inslapen als ze te oud zijn om nog te rijden, te springen of een kar te trekken. Pony’s worden vaak iets ouder dan paarden, vooral kleine shetlanders zijn heel sterk en taai.

Gelukkig zijn er ook mensen die hun bejaarde pony tot het eind blijven verzorgen. Zo las ik een tijdje geleden een berichtje in de krant dat er in Engeland een shetlandpony was overleden die tot dan toe het otudste nog levende paard ter wereld was. Die pony, Sugar Puff, was 56 jaar geworden. En het kan zelfs nog ouder. In de achttiende eeuw schijnt er, ook in Engeland, een paard geleefd te hebben dat 62 geworden is – twee keer zo oud als Belinda! Het dier had 57 jaar lang schuiten door de Engelse kanalen getrokken.

Voor paarden die zo oud worden, bestaan in Nederland speciale paardenbejaardentehuizen. Daar kunnen dieren die hun hele leven lang gewerkt hebben als politiepaard, renpaard, circuspaard of manegepaard van hun verdiende pensioen genieten. Het oudste rusthuis voor paarden is De Paardenkamp in Soest, dat bestaat al sinds 1962. Sinds die tijd zijn daar wel vierhonderd oude paarden opgevangen. Zoals Elsje, een shetlandpony die haar hele leven lang de ponytram van het dierenpark in Amersfoort had getrokken en die met haar vijftig jaar nog altijd het oudste paard van Nederland is.

Als kind ging ik regelmatig op bezoek bij De Paardenkamp om de oude paarden en pony’s te aaien. In een winkeltje bij de ingang kon je gezonde paardensnoepjes kopen en daarmee maakte je snel vrienden. Ik kan me vooral Carlos nog goed herinneren, een heel grote vos die vroeger manegepaard was geweest. Carlos was in 1947 geboren en in 1968 naar De Paardekamp gekomen. Toen was hij al 21 jaar. Maar hij bleef nog eens twee keer zo lang leven! Hij ging pas dood in 1990, op zijn 43ste.

Belinda was vroeger, voordat ik haar kocht, ook een manegepaard. Nog steeds wordt ze af en toe herkend, als ik met haar over straat wandel. „Hè, is dat Belinda?” riep een mevrouw laatst nog. „Daar heb ik vroeger vaak op gereden!” Nu wandelde ze achter de kinderwagen, maar twintig jaar geleden was deze vrouw vast zelf nog een klein paardenmeisje. Je zag haar denken: „Gut, dat die pony nog leeft...”