Trots op een lege sokkel

Antony Gormley: One & Other Trots op een lege sokkel Kunstwonderen

Mensen kakelen, maken reclame voor zichzelf, laten boeren en kennen allemaal wel een kunstje. Daar getuigen ze van op straat, op een podium of in de sierlijst van een marktkraam. Laat die mensen dat doen op een sokkel en zie, het wordt kunst.

Met dat idee benaderde de artiest Antony Gormley een Londense wijkraad die de beschikking had over een lege sokkel. Op Trafalgar Square staat al een tijdlang zo’n ding te niksen. The Fourth Plinth heet-ie. De Londense wijkraad hapte toe, dat spreekt.

Kunst met en voor gewone mensen, kunst die bekijks trekt, kunst die niet moeilijk doet, welke ambtenaar zou zich dan niet willen profileren als fijnproever?

De kunstenaar denkt in concepten en die kunnen zij dus mooi even neerzetten.

Niet elk concept is conceptueel.

Dit was ook nog eens het concept van een conceptuele grootheid. Dit konden ze zich met goed fatsoen veroorloven.

Nu is het dan bezig, en je kunt het per livestream volgen: drie maanden achtereen nemen ‘gewone burgers’ op de sokkel plaats.

Ze worden er met een kraan opgehesen en dan mogen ze een uur naar eigen keuze invullen.

Mevrouw A kakelt, meneer B maakt reclame voor zichzelf, juffrouw C laat boertjes en de rest, van D tot en met Z, kent wel een kunstje.

De vismarkt op een hoger plan.

Met zes bewakers, dag en nacht, dat wel.

Al meer dan twintigduizend kandidaten hebben zich gemeld. De exhibitionisten verdringen zich en de schuchteren hebben het nakijken.

Ook net als in het gewone leven.

Antony Gormley staat erbij en vertelt aan een journalist dat dit een ‘eerbetoon aan de vrije samenleving’ vormt. ‘We gaan precies zien wat er leeft onder de mensen.’

De journalist citeert hem ademloos en sluit het dossier, juist op het moment dat hij zou moeten doorvragen. (’t Begint gewoonte te worden onder journalisten.)

Tjee, wat zijn dit voor lege kreten? luidt de voornaamste vergeten vraag.

Er staat geen zijige, van filantropie doordrenkte welzijnswerker voor zijn neus, wat de eerste indruk zou kunnen zijn, en ook geen handige opiniepeiler, maar een artiest die aan de Biënnale van Venetië en de Documenta in Kassel heeft deelgenomen en die ooit een vallei vulde met 35.000 afgietsels van zichzelf.

Dé Antony Gormly.

Zien wat er leeft onder de mensen? De temperatuur peilen in het land?

Gut, daar komt ook nog eens een kunstenaar achter de karavaan aanhollen.

    • Gerrit Komrij