Speakerjurken, Kuduro en gefreak met ringtoongeluiden

Op het festival 5 Days Off vallen artiesten als Jamie Lidell en Santigold nogal uit de toon vergeleken bij de experimentelere acts. En het ‘echte werk’ begint pas na twee uur ’s nachts.

Kleding als klankbron, een jurk die uit zichzelf muziek voortbrengt of kleren die ruimte bieden aan elektronische apparatuur. De tentoonstelling Wearable Technology maakt deel uit van het festival 5 Days Off, dat gisteren begon met een futuristische modeshow in de Amsterdamse Melkweg. Meisjes in buitenissige jurken met ingebouwde speakers en antennes openden de negende editie van het festival voor elektronische muziek en toegepaste kunst, dat tot en met zondag plaatsvindt in de Melkweg, Paradiso en het Nederlands Instituut voor Mediakunst.

Behalve veel deejays en elektronische dance-acts brengt 5 Days Off nieuwe muziekstijlen en videokunst. Zaterdag zal de Britse audiovisueel kunstenaar Chris Cunningham de nieuwe Rabozaal van De Melkweg geheel naar zijn hand zetten, met gebruikmaking van de clips die hij maakte voor Madonna, Björk en Aphex Twin. Ook de Japanner Ryuichi Kurokawa brengt een audiovisueel programma. Als grensverleggende muziekstijl wordt zondag de Kuduro uitgelicht, een nieuwe vorm van techno die ontstaan is in Angola en die via Lissabon de wereld verovert. De groep Batida brengt deze mengvorm van techno, Afrobeat en Braziliaans getinte ‘baile funk’.

5 Days Off is compacter geworden, nu op de openingsavond geen grootschalig concert meer is in de afgelegen Heineken Music Hall. De Rabozaal (capaciteit 1400 man) bleek zelfs een maatje te groot voor de blanke soulzanger Jamie Lidell, een artiest die je eerder op North Sea Jazz dan op dit festival voor de hippere dansmuziek zou verwachten. Lidell had een speciale set beloofd, wat er op neer kwam dat hij iets meer dan normaal freakte met elektronica. Daarbij maakte hij gebruik van ringtonegeluiden die hij ter plekke opnam van telefoons uit de zaal. Leuk, maar ook een beetje braaf.

Naar de optredens van Diplo, Matik en Moderat werd door velen uitgekeken. De avond begon met een enorme rij voor Paradiso bij Santigold. Drie kwartier later dan gepland gaf zij het eigenlijke startschot voor 5 Days Off, met een dampend concert dat vooral elektronisch was in de handige manier waarop zangeres Santi White gebruik maakte van vooropgenomen tracks. Haar ‘live-band’ stond er in veel nummers voor spek en bonen bij, een beetje halfslachtig meespelend met muziek en achtergrondzang die in werkelijkheid uit de computer kwam. Pas toen er een cover van een rocksong op het programma stond, Killing an Arab van The Cure, kwamen de muzikanten in volle actie. Het nam niet weg dat Santigold (voorheen Santogold) de zaal flink op stelten zette met aanstekelijke dansnummers als Say aha en Unstoppable.

Jamie Lidell en Santigold vielen als tamelijk traditionele popartiesten nogal uit de toon vergeleken bij de abstractere en experimentelere acts op het festival. Het was alsof deze ‘gewone’ concerten even uit de weg geholpen moesten worden om vrij baan te bieden aan het echte werk. Met optredens van Zombie Nation (donderdag), Crackhouse ABC (vrijdag), Sound Of Stereo (zaterdag) en Richie Hawtin (zondag) doet 5 Days Off recht aan de gedachte dat je er de volgende dag maar beter vrij voor kunt nemen: niets begint voor twee uur ’s nachts.

T/m zondag 19 juli. Programma op www.5daysoff.nl

    • Jan Vollaard