'Drift is mijn kindje, echt van mij'

Door de crisis gooien veel mensen noodgedwongen het roer om: voor zichzelf beginnen, studeren of een ander vak kiezen. Noraly King werd ontslagen en begon een tijdschrift: Drift.

Noraly King (30) werd ontslagen als directeur van een architectenbureau en begon tijdschrift voor vrouwen met keuzestress. Foto Mieke Meesen Door de crisis gooien veel mensen noodgedwongen het roer om: voor zichzelf beginnen, studeren of een ander vak kiezen. Noraly King werd ontslagen en begon een tijdschrift: Drift. Meesen, Mieke

‘De rode draad in mijn leven is dat ik nooit wist wat ik wilde. Ik ging internationale bedrijfskunde studeren aan de Universiteit van Maastricht. Met die opleiding word je een generalist. Je kunt er nog alle kanten mee op.

Mijn eerste baan was een traineeship bij de Etam Groep. Na een jaar ging ik me vervelen. Het spannendste dat ik deed, was ingewikkelde formules in Excel bouwen. Ik wilde creatiever zijn, meer mijn hersens gebruiken. Ik ging werken bij een klein architectenbureau terwijl ik begon aan een studie architectuur.

Er was werk aan alle kanten. Het bureau barstte uit zijn voegen. De Amerikaanse vrouw van de baas zat in de avonduren in het Nederlands facturen te schrijven. Ik zei: laat mij dat maar doen. Ik wist: dat kan ik. De kennis en ervaring die ik tijdens studie en werk had opgedaan, zette ik in.

Ik trok steeds meer naar me toe en mijn baas vroeg: wil jij managing director worden, dan kan ik weer ontwerpen. Ik was er inmiddels achter dat architectuur niet zo verheven was als ik had gedacht. Ik vond het prima. Ik stopte met mijn studie. Ik gaf leiding en bracht structuur aan. Ik dacht: ik ben toch generalist. Ik kan goed organiseren. Dat is mijn ding.

Eind augustus begonnen we de economische crisis te voelen. In oktober ging het dramatisch slecht. Op een zondagavond belde mijn baas me op. Hij zei: wil je alsjeblieft iedereen ontslaan. En jezelf ook. De week daarop riepen we iedereen bij ons. Zestien werknemers. We zeiden hun dat hun contract ophield te bestaan. Het was vreselijk onwerkelijk. Het leek een foute tv-show. Het fijne was dat ik ook wegging. Dat maakte het gemakkelijker aanvaardbaar. In december stond iedereen op straat. Ik een maand later. Ik moest de ontslagprocedures afhandelen. Dat waren aparte gesprekken met de advocaat. Over mijn eigen ontslag.

Toen zat ik op de bank. Ik dacht: nou, dan ga ik maar televisie kijken. Ik werd actief op hyves. Het was niets voor mij. Ik moest een uitkering aanvragen. De man bij het UWV ging me vertellen dat ik misschien beter een foto aan mijn cv kon toevoegen. Ik dacht: ik beoordeel de hele tijd cv’s. Het voelde bizar.

Ik heb heel veel gesolliciteerd. Op allerlei banen. Bij zoekmachines vulde ik in: Den Haag en universitair niveau. Ik ging ook praten met vriendinnen, had veel tijd voor lunchafspraken. Dat was leuk. We spraken over dertig zijn en keuzestress. Tijdens één van die afspraken, aan een tafeltje in de Wiener Konditorei, riep ik: misschien moet ik daarover een tijdschrift beginnen.

Ik ging knippen, scheuren, stukjes tikken. Ik dacht: dat kan geen kwaad naast het solliciteren. Ik sprak met iemand die ooit een tijdschrift uitgaf en volgde een cursus tijdschriftenuitgeverij. Distributie, een uitgever vinden, drukken, kosten. Alles werd steeds concreter. Ik ging een businessplan schrijven en op zoek naar financiering. Ik solliciteerde nog wel, maar hoopte dat ik niet werd uitgenodigd voor een gesprek omdat ik zo druk was met het tijdschrift.

Er vormde zich een clubje professionele mensen om mij heen. Mensen die bereid waren in eerste instantie vrijwillig mee te werken. We hielden redactievergaderingen bij mij aan de keukentafel. Ik wilde graag dat voor de zomer het eerste nummer in de winkel lag. Nachten werkten we door. Op 3 juli lagen 30.000 exemplaren in winkels in heel Nederland. Op 11 september, als het tweede nummer verschijnt, weet ik hoeveel er zijn verkocht.

Het tijdschrift heet Drift, met als ondertitel: lanceer jezelf, inspireer een ander. Het wil vrouwen tussen de 25 en 45 ondersteunen bij belangrijke keuzemomenten. Drift is mijn kindje, echt van mij. Dat voelt prettig. Dit is wat ik wil.

Het UWV keurde mijn businessplan goed. Daarna hoefde ik niet meer te solliciteren. Zo willen ze jonge ondernemers stimuleren. Nu loopt mijn uitkering bijna af. Maar er is geen plan B. Als dit het niet is, weet ik niet wat wel. Het zou geweldig zijn als we Drift ooit internationaal uit kunnen geven. Drift gaat een netwerk worden. The sky is the limit.”

Dit is het tweede deel van de serie ‘Het roer om’, waarin mensen worden geportretteerd die door de crisis iets heel anders zijn gaan doen.