De leuke blondine haal ik helaas niet

De vrouwen hebben goed hun best gedaan: veelkleurige jurken, haren mooi geknipt, constateert Wilmer Heck.

Eigenlijk best leuk hier. Wat babbelen met een wijntje erbij.

17.45 uur

Zij gaat zeker daten, zeggen we tegen elkaar. Enkele meters voor ons op de pont staat een jonge vrouw, alleen, op hoge hakken in een zomerjurk. Het is warm, de wind waait door haar hoogblonde haren. Gespannen kijkt ze naar de overkant van het IJ.

Daar lopen we bij aankomst achter haar aan richting de IJ-kantine. Voor de ingang worden mannen en vrouwen opgedeeld. De vrouwen hebben goed hun best gedaan, veelkleurige jurken, haren mooi geknipt.

18.00 uur

We gaan aan tafel. Tegenover me komt een nette jonge vrouw zitten, blond en in zomerjurk. Ze werkt als manager bij een logistiek bedrijf. Ik merk dat ik een strategische fout heb gemaakt. Ik ben pal naast het raam gaan zitten. De zon schijnt ongenadig fel in mijn rug. Dat wordt dus iedere paar minuten zweet wegvegen met het servet. „Wow, warm hier”, zeg ik tegen mijn overbuurvrouw. Leuke vrouw wel. Volleybalt in het Oosterpark; ik voetbal daar vaak. Bovendien heb ik ook gevolleybald.

Eigenlijk best leuk hier. Geen ongemakkelijke stiltes. Lekker een wijntje drinken en een beetje babbelen. Ik werp een blik op de tafel voor me en zie aan het gezicht van Janna dat zij zich minder vermaakt. Ik realiseer me nu ook dat ik al kan zien bij wie ik straks aan tafel kom. Niet echt mijn types stel ik vast, afgaand op uiterlijk. Erg eigenlijk, of zou iedereen dat doen?

18.45 uur

Wij mannen verkassen naar de tafel van Janna. We moeten ons glas en bestek meenemen, ik vergeet mijn met zweet doordrenkte servet. De biologe rechts van me vertelt dat ze deze week onderzoek heeft gedaan naar oorwurmen. Ze heeft een Fries accent, waardoor ik eerst nog vraag „oorwarmers?” Ik vertel dat ik morgen naar de Hermitage aan de Amstel ga; zij woont in het oosten van het land en weet niet waar ik het over heb. Zij vertelt dat ze morgen met vriendinnen fluit gaat spelen in Friesland. Weinig overeenkomsten hier. Het hoofdgerecht moet nog geserveerd worden. De vlotte jongen met de krullen zoekt veelvuldig toenadering tot Janna. Zij lijkt haar oordeel al te hebben geveld. „Hij deed iets ingewikkelds met vliegtuigen of zo”, zegt ze later.

19.40 uur

Ik neem plaats aan tafel drie. Binnen een minuut hebben we het over voetbal, over Feyenoord zelfs. De nieuwe selectie passeert de revue. Toekomstvisioenen van ongebreideld voetbal kijken zonder schuldgevoel doemen op. Maar ja, ze is wel wat alternatiever dan meisjes waar ik meestal op val. Ze heeft eerder al aan datingavonden meegedaan. „Twee keer een scharrel aan over gehouden”, zegt ze. Straks bij het feest even kijken, denk ik.

21.00 uur

‘Dat speeddaten is echt voor bejaarden’, sms’te Janna nog, terwijl ik verkoeling zocht op het toilet. Toch zit ik nu aan een lange tafel met speeddaters. We zijn weer ingedeeld bij onze - beperkte - groep tot 35 jaar. Dus komt onder andere de biologe weer voorbij, inclusief de eerste pijnlijke stilte. De blondine die me leuk lijkt, haal ik helaas niet. Na tien vrouwen is de speeddate voorbij.

23.00 uur

De Feyenoord-vrouw doolt nog wat rond. „Ik ga nog maar even binnen kijken”, zegt ze uiteindelijk. Ik ben kort in dubio, maar besluit richting pont te gaan. Hup, polsbandje af en aan de andere kant van het IJ ongedwongen ergens een kroeg opzoeken.

    • Wilmer Heck