Openingsavond Utrechtse Parade: niet makkelijk

Nederland, Den Haag, 6 juli 2008. Man en vrouw met zonnebril drinken een pilsje. De man belt mobiel terwijl de vouw verveeld voor zich uit kijkt. De Parade is een mobiel kunstfestival wat jaarlijks neerstrijkt in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Utrecht. Het festivalterrein ziet eruit als een kermis door de vele kermistenten, een zweefmolen, en wereldrestaurants. In de tenten wordt een gevarieerd programma aan kunst, theater, dans en muziek aangeboden. Bezoekers kunnen kiezen uit verschillende voorstellingen, die vaak speciaal voor het festival gemaakt zijn. De voorstelling wordt meerdere keren per avond gespeeld. De Parade-medewerkers overnachten op een geïmproviseerde camping, meestal naast het festivalterrein. In 2005 bestond de Parade 15 jaar. De Parade is voortgekomen uit het internationaal reizend theaterfestival Boulevard of Broken Dreams. Foto: Dolph Cantrijn/Hollandse Hoogte Dolph Cantrijn/Hollandse Hoogte

Theater

De Parade: 1. Dranck door The Sadists, 2. Bonny & Clyde door Annechien Koerselman, 3. Ballet voor dikke jongens door NTGent.

Moreelsepark, Utrecht. T/m 26/7. Inl.: www.deparade.nl * * * *

Dranck van The Sadists speelt zich af in een afkickkliniek. Het driepersoonsstapelbed leent zich voor vrolijk-acrobatische klauterpartijen, synchroon kotsen (over het publiek) en een goed gevonden poëzie-masturbatiescène waarin de drie beurtelings opgewonden kreunen, terwijl hun vertrokken gezichten dankzij handcameraatjes op tv’s te zien zijn.

De makers, Kasper Schellingerhout, Viktor Griffioen en Erik van der Horst, tonen na Alabama Chrome van vorig jaar weer hun muzikale talent door uit niets muziek te maken – een omgekeerde emmer, brekend servies en bestek. Maar het concept is dit keer minder helder en echt muzikale pareltjes ontbreken.

Regisseur Annechien Koerselman had met Paljas de Paradehit van 2007, en keert in Utrecht terug met Bonnie & Clyde, een romantisch bandietenavontuur met dezelfde beproefde mengeling van spel, muziek en dans. Het publiek is jury in de rechtszaak tegen de twee, maar wordt door de steeds veranderende lezing van hun daden voortdurend op het verkeerde been gezet. Daarbij is een belangrijke rol weggelegd voor de ophitsende media, en een onbetrouwbare verteller met een sinister eigenbelang. Een voorstelling over het plunderen van banken, gesitueerd in de Grote Depressie van de jaren 20, wekt in deze tijden van crisis de verwachting van een actueel commentaar. Dat blijft echter uit.

Het meest ‘af’ was het stuk Ballet voor dikke jongens van NTGent-acteurs Aus Greidanus jr. en Servé Hermans. Een dikke medewerker op kantoor wil graag dansen op de jaarlijkse collegaatjes-barbecue, om zo het hart van de nieuwe directiesecretaresse te winnen. Hij repeteert stiekem. Zal zij het resultaat ooit zien? De voorstelling werd verstoord door een groep onbeschoft luidruchtige toeschouwers, daardoor ging veel verloren.

Wee degene die nog beweert dat ‘Parade maken’ makkelijk is.

Herien Wensink