Harde heelmeesters

Onschuldig tot het tegendeel bewezen is. Dat is het principe waar wij onze rechtspraak op gebaseerd hebben. In de praktijk is het scherm van onschuld moeilijk omhoog te houden, op het moment dat een mens ‘verdachte’ is. Zeker als het om misdaden gaat waar we erg bang voor zijn. En zeker als het weer modieus is om met harde hand op te treden.

Twee weken geleden haalde de politie een huis in Valkenswaard overhoop op zoek naar een wietplantage. Die was er niet. Maar we treden tegenwoordig hard op tegen drugshandel. En er was een anonieme tip. Dus.

In maart werden zeven Marokkaanse Nederlanders gearresteerd, niet in alle gevallen zachtzinnig. Kop tegen de grond, pistool tegen het hoofd, blinddoek: u kent het wel uit de Amerikaanse cinema. De politie had een telefoontje gekregen dat de Ikea opgeblazen zou worden. Die was al ontruimd, maar wie weet wat ze anders zouden opblazen. Misschien zelfs de agent die hen arresteerde. Het bleek vals alarm. Maar terreur gaat om honderden, soms zelfs duizenden mensenlevens. Daar kan dus niet hard genoeg tegen opgetreden worden.

Vorig jaar kwamen er tien man naar het huis van tekenaar Gregorius Nekschot om hem te arresteren. Een dagvaarding was niet genoeg. Nekschot moest op het bureau slapen terwijl zijn computer werd bekeken. Want hij had nare tekeningen gemaakt. De pen vermag meer dan het zwaard. Dus daar treden wij keihard tegen op.

Acht jaar geleden kregen de Britten duizenden pedofielen in het vizier dankzij creditcardgegevens in een bestand met de toepasselijke naam Landslide: lawine. Zo’n 5.000 mensen werden uitgeplozen, meer dan 2.600 werden voor de rechter geleid.

Maar volgens critici zitten er honderden onschuldige creditcardbezitters in Landslide: de echte boeven hadden hun gegevens eenvoudigweg gestolen. Dat wordt nu bekeken tijdens een hoger beroep van één van de verdachten. 39 verdachten pleegden zelfmoord voor of tijdens hun proces. Maar ja, kijken naar seks met kinderen hè. Daar moeten wij keihard tegen optreden. Liever tien onschuldigen in de cel dan één kindergluurder op vrije voeten.

Merel Boers