Dokter Klink maakt u goedkoper beter

Aesculaap.jpgHet moment nadert waarop minister Klink vervolgd kan worden wegens het onbevoegd uitoefenen van de geneeskunst. Beetje overdreven? Ja, maar niet zo erg.

In zijn ‘Voorhangbrief keten-DBCs en huisartsenbekostiging‘ van 13 juli gaat hij weer een stap verder in het aan de arts voorschrijven wat die mag en moet doen. Met een fijn Obama-citaat ( “saving lives and costs”) verguldt hij de bezuinigingspil.

Het sturen van zo’n brief aan een Tweede Kamer op zomervakantie is een oude, maar verwerpelijke politieke truc. Geen wonder, want de inhoud is dat ook. Hij biedt huisartsen geld als zij de door hem gekozen pillen voorschrijven. Goedkoop=kwalitatief goed= doelmatig, in de ogen van Klink. Na bladzijden ‘variabilisering’ en ‘ketenzorg’ komt het hoge woord er uit :

In de gehele zorg wordt toegewerkt naar het inzichtelijk maken van de kwaliteit. Via prestatie-bekostiging ontstaat een directe relatie tussen het leveren van kwalitatief goede zorg en beloning. De LHV heeft herhaaldelijk aangegeven dat doelmatig voorschrijven van geneesmiddelen door de huisarts tot besparingen kan leiden. In de praktijk worden door zorgverzekeraars ook al afspraken gemaakt hierover met huisartsen. Doelmatig voorschrijven zie ik als één van de mogelijkheden om beoogde prestatiebeloning vorm te geven. In dat verband wil ik de mogelijkheid creëren om bovenop het inschrijftarief doelmatig voorschrijven te belonen. Hiertoe zal € 60 mln binnen het bestaande huisartsenkader beschikbaar worden gesteld. Gezien de eerder genoemde crisis en de tekorten op de begroting zie ik mij echter genoodzaakt om de financiële tegemoetkoming die met doelmatig voorschrijven in 2010 is gemoeid, in 2011 uit te betalen. Voor de doelmatig voorschrijvende huisartsen zal per saldo vanaf 2011 geen korting resteren.

Klink suggereert dat hij het met de Landelijke Huisartsen Vereniging (LHV) op een akkoordje heeft gegooid. Jullie niet gekort voor € 60 miljoen, maar wel voor honderden miljoenen de goedkopere ‘generieke’ pillen voorschrijven die ik gelijkwaardig verklaar.

De minister moet veel bezuinigen en hij bevindt zich in een moeras van vrije en statelijke arrangementen. We spelen markt maar verwachten van ‘de overheid’ dat we goed geholpen worden. Maar het neemt niet weg dat de minister de artsen steeds verder dwingt hun artseneed te schenden.

Het is nauwelijks voorstelbaar dat de LHV al zo is ingesponnen in het politiek/bureaucratisch web dat men compromissen sluit met de plicht van de arts de beste geneesmiddelen aan de patiënt voor te schrijven (‘Ik stel het belang van de patiënt voorop en eerbiedig zijn opvattingen’).

Wel vergoede geneesmiddelen zijn niet altijd de zelfde als de pillen die zij moeten vervangen. Minister en zorgverzekeraars duwen arts en patiënt hand in hand in een landelijke dwangbuis. Een psychiater schrijft bijvoorbeeld dat ‘benzodiazepines’ niet meer (volledig) worden vergoed.

De patiënt komt na weken terug bij de behandelend arts en die merkt dat het slechter gaat.. Is er wat gebeurd in uw omgeving waardoor…? Nou nee, maar ik heb wel van de apotheek andere pillen gekregen omdat alleen deze door mijn verzekeraar worden vergoed. Dan pas, als het kwaad van de terugval is geschied, kan de arts zijn tegenwoordig veelvuldig gewet en geslepen stempel van ‘medische noodzaak’ gebruiken. ..Echter… (vraag het de apotheker) verschillende verzekeraars nemen geen genoegen met dit stempel.. Die overbelaste arts moet dan ook nog naar die verzekeraar in een brief motiveren waarom hij deze ‘merk’-medicatie, die niet op het verlanglijstje staat van de verzekeraar, vergoed wil zien bij zijn patiënt..

Hoezo artseneed: ‘Ik zal aan de patiënt geen schade doen’?

Voor psychiaters was de verplichte invoering van de dbc’s (diagnosebehandelcombinatie) ook al een meervoudige aanslag op hun Eed van Hippocrates: zij moeten hun hele analyse van iemands problemen in de mal van zo’n standaard-behandeling persen. En daarbij die gevoelige persoonlijke informatie ook nog eens toevertrouwen aan een elektronisch dossier waar zij geen contrôle over hebben.

Eerder dwong de minister artsen al hun zwijgplicht (‘Ik zal geheim houden wat mij is toevertrouwd’) te schenden door alle medische gegevens van al hun patiënten in een elektronisch dossier vast te leggen dat landelijk toegankelijk wordt gemaakt. De Eerste Kamer beslist na de zomervakantie over dat EPD.