Dikke jongen ontroert op Parade

Theater De Parade Alabama Chrome en Dranck door The Sadists. Bonny & Clyde door Annechien Koerselman. Ballet voor dikke jongens door NTGent. Gezien: 10/7 De Parade, Moreelsepark, Utrecht. tm 26/7. Inl.: www.deparade.nl***

De druk was hoog voor The Sadists, vrijdag op de eerste avond van De Parade in Utrecht. Vorig jaar zorgde het onbekende, aan muziektheatergezelschap Orkater verbonden trio voor de grootste verrassing: het zwoegende, sfeervolle Alabama Chrome, tegelijk ode aan en pastiche op het arme zuid-westen van de Verenigde Staten met zijn drank, hitte en Americana. Dit jaar werden de drie prompt tot openingsvoorstelling in Utrecht gebombardeerd, maar daar waren ze nog niet klaar voor. De nieuwe show Dranck maakt de verwachtingen niet waar.

Dranck speelt zich af in een afkickkliniek, hoewel het ook een kazerne of driemanscel zou kunnen zijn. Het driepersoonsstapelbed leent zich voor vrolijk-acrobatische klauterpartijen, synchroonkotsen (over het publiek) en een poëzie-masturbatie-scène waarin de drie beurtelings opgewonden kreunen, terwijl hun vertrokken gezichten dankzij handcameraatjes op tv’s te zien zijn. De makers, Kaspar Schellingerhout, Viktor Griffioen en Erik van der Horst, tonen weer hun talent om uit niets muziek te maken: een omgekeerde emmer, brekend servies, bestek. Maar het concept is dit keer minder helder, de uitwerking minder consequent en echt muzikale pareltjes ontbreken. Meer dan een losse verzameling vondsten werd Dranck, in elk geval op de première, nog niet.

Regisseur Annechien Koerselman had met Paljas de Paradehit van 2007, en keert in Utrecht terug met Bonnie & Clyde, een romantisch bandietenavontuur met dezelfde mengeling van spel, muziek en dans. Net als in Paljas speelt Koerselman een slim spel met realiteit en fictie. Het publiek is jury in de rechtszaak tegen de twee, maar wordt door de steeds veranderende lezing van hun daden voortdurend op het verkeerde been gezet. Een belangrijke rol is weggelegd voor ophitsende media en een onbetrouwbare verteller.

Deze eerste dag haperde alleen het tempo van Bonnie & Clyde nog iets, waardoor de vele wentelingen te weinig vaart kregen en overgangen soms stroef aandeden. Roos Eijmers speelde Bonnie wat al te karikaturaal. Een voorstelling over het plunderen van banken, gesitueerd in de Grote Depressie van de jaren dertig, wekt bovendien in deze tijden van crisis de verwachting van actueel commentaar. Dat blijft uit.

Het meest ‘af’ was afgelopen vrijdag het stuk Ballet voor dikke jongens van NTGent-acteurs Aus Greidanus jr. en Servé Hermans, een innemend sprookje over vriendschap, onbeantwoorde liefde en dromen. Een dikke medewerker op kantoor wil graag dansen op de jaarlijkse bedrijfsbarbecue om zo het hart van de nieuwe directiesecretaresse te winnen. Hij repeteert stiekem. Zal zij het resultaat ooit zien? Een even geestig als ontroerend relaas van de tragiek en triomf van een dikke man, dat vrijdagavond helaas werd verstoord door onbeschoft luidruchtige toeschouwers. Wee degene die beweert dat ‘Parade maken’ makkelijk is.

    • Herien Wensink