Stilgelegen

In het academiegebouw in Utrecht begint een promovendus aan de verdediging van haar proefschrift. Een knappe prestatie: twee kinderen, opleiding tot orthopedisch chirurg afgerond en derde kind op komst. De eerste opponent neemt het woord. Na de gebruikelijke felicitaties zegt hij: „U heeft de laatste jaren niet stilgezeten”, om na een blik op haar hoogzwangere buik te vervolgen: „En niet stilgelegen!” Hilariteit in de zaal, gevolgd door afkeurend gemompel. En ik vraag me af: hoeveel mannelijke promovendi worden er eigenlijk tijdens hun academische finest hour gefeliciteerd met hun vruchtbaarheid?

Nienke van Trommel