Adele verslaat Duffy in duel souldiva's

Pop North Sea Jazz. Gehoord 10, 11 en 12 juni. Ahoy, Rotterdam****

En toen moest de soulliefhebber op zondagavond toch nog de benen uit zijn lijf rennen. Van de opwekkende retrosoul van zangeres Stephanie McKay naar de strakke show van Raphael Saadiq; van de ontroerende cockney ballads van de Britse Adele naar de warmbloedige hiphop van rapper Q-Tip.

De zondag op North Sea Jazz maakte de matige zaterdag goed. Gewoontegetrouw wordt die avond het best bezocht, maar wie houdt van pop, soul en r&b, al jaren lang een belangrijk onderdeel van het programma, kwam er zaterdag bekaaid vanaf.

Soulzangeres Erykah Badu betrad die avond in torenhoge hakken en een evenzo hoge hoed het hoofdpodium. Haar funky grooves waren loom en haar stem was krachtig en vol, maar te vaak haalde ze het tempo uit het concert om het publiek tot een opzwepende massa te maken - dat trok verder, op zoek naar vermaak elders. Dan hielden saxofonist Candy Dulfer en haar gasten er even later meer de vaart in.

North Sea Jazz was ook de plek waar twee veel besproken debutanten van 2008, Adele en Duffy, met elkaar konden worden vergeleken. Dat pakte uit in het voordeel van Adele. Duffy stal de show met haar garderobe, een zilveren jurk met zilveren pumps, maar haar stem was geknepen en haar voordracht gedragen. Adele presenteerde zich in een zwarte tuniek en eenvoudige ballerina’s, maar wist te ontroeren met krachtige ballads. De kracht van haar stem, maar vooral het gemak waarmee ze zingt, dwongen bewondering af. Het leidde er zelfs toe dat Adele het tempo naar beneden kon brengen zonder dat het publiek haar inruilde voor een ander - in tegenstelling tot Badu.

Elders op het festival ging het er zondag feestelijk aan toe. Kyteman en zijn twintigkoppige hiphoporkest brachten vroeg op de avond een enerverende show. De bejubelde trompettist/componist begon rustig, te rustig voor zijn doen, maar benadrukte gaandeweg het uitbundige karakter van zijn orkest. De world fusion van de de Ethiopische zangers Mahmoud Ahmed en Alèmayèhu Eshèté verhoogde de feestvreugde verder.

Maar één man hield de gemoederen van bijna alle artiesten bezig. Talloos waren de odes aan Michael Jackson. Candy Dulfer en Trijntje Oosterhuis brachten Wanna be starting something, Jamie Cullum zong Thriller, de hiphoppers van de Harlem James Gang dansten typische Michael Jackson moves. Rapper Q-Tip, die zijn knetterende raps liet vloeien over het rockende, dan weer hiphoppende geluid van zijn band, deed Human Nature. Hij laste zelfs een minuut stilte in.

Maar het mooiste eerbetoon klonk zaterdagochtend om half vijf, tijdens de jamsessie in het artiestenhotel. Daar brachten Roy Hargrove en Marcus Miller Rock With You. Buiten werd het al licht.

    • Yaël Vinckx