Taxidooie-commissie

De eerste taxidooie is gevallen en geen Amsterdammer is verbaasd. Jaren keken we met verbazing naar het scheldende schorem op het Centraal Station dat uitsluitend demente bejaarden en zwaar debiele toeristen via Purmerend of Hoofddorp naar de Dam wilde brengen. En dit uiteraard tegen nachttarief. Tijdje geleden zouden er bij het CS uitsluitend nog kwaliteitstaxi’s staan. Mannen met diploma’s die met een speciaal pasje langs de slagboom konden, maar binnen de kortste keren stonden er weer louter roestbakken met ruzie makende amokmakers.

Ik ben een mannetje van de wereld en zie heel wat Europese steden van binnen. Of ik nou in Rome, Barcelona of Berlijn een taxi pak, het gaat altijd probleemloos. Je noemt het adres en voor je het weet sta je voor de opgegeven deur. Natuurlijk zal zo’n gozer wel eens een paar kilometer omrijden, maar dat hoort bij de grote stad. Toeristen dienen genaaid te worden. Hadden ze maar geen toerist moeten worden. Maar zo chronisch als in onze hoofdstad? Wat ik zo raar vind is dat er nu een soort paniek is uitgebroken. Raadsleden zijn halsoverkop van hun vakantieadres teruggekeerd om te debatteren over de explosieve situatie. Maar die situatie was toch al jaren explosief? Of zijn onze wethouders nooit met een groot aantal koffers voor het CS gestrand? Zijn raadsleden nooit een avondje wezen stappen en hebben ze na afloop een poging gedaan om tegen een redelijk tarief met een taxi thuis te komen? Lezen de Amsterdamse politici niet Het Parool dat bijna dagelijks berichtte over de situatie in de binnenstad? Komen ze nooit in een Amsterdams café waar de terreur al jaren het kroeggesprek van de dag is? Het kan niet zo zijn dat de Amsterdamse politici dit niet gezien hebben. Per keer dat ik op het CS of Leidseplein kwam was het knokken en schelden. En al mijn vrienden, wel of niet wonend in Mokum, zagen hetzelfde. Ik begrijp dan ook niet dat er niet veel eerder een spoeddebat is aangevraagd. Dat niet veel eerder een schreeuw om hulp is gekomen. Als je bij het zien van deze terreur al niet meer aan de bel trekt dan is er iets wezenlijks mis. Met ons allemaal.

Grappig dat de door dat desastreuze metrolijntje afgetreden wethouder Herrema bij zijn afscheid ruimhartig werd geprezen om zijn doortastende aanpak van de taxicrisis op het CS. Hij kreeg een lang en hartelijk applaus van de gehele gemeenteraad. Heerlijk zoveel politieke zelfgenoegzaamheid. Maar de eerste dooie is dus gevallen en alles loopt nu naar elkaar te wijzen. De politie naar de politiek, de burgemeester naar de verkeersinspectie en Amsterdam naar Den Haag, maar dit doen ze nadat het jaren gierend uit de klauw is gelopen. Echt jaren. Dagelijks was de situatie meer dan levensgevaarlijk en dat het tot één dode beperkt is gebleven is dan ook ronduit verbazingwekkend. Hoe blind zijn we met zijn allen geweest? En nu? Nu gaan we met spoed wat doen. Wat? Iets? Wat voor iets? Maatregelen? Wat voor maatregelen? Dat is ingewikkeld. Eerst moet de Kamer terug zijn van het reces en dan moet er een nieuwe wet worden aangenomen, maar u weet dat het nogal stroperig is in Den Haag. En daarbij moet die nieuwe taxiwet Europees getoetst worden in Brussel. Je kan niet zomaar eigenhandig als lidstaat…

Wordt het geen tijd voor een commissie? Gewoon een lekkere commissie met wat doorgewinterde politici! Jongens en meisjes die weten hoe het klappen van de zweep klinkt! Aan wie ik denk? Ik denk aan Hanja Maij-Weggen, mevrouw Peijs, Elco Brinkman en het lijkt me een goed idee als Harry Borghouts voorzitter van het clubje wordt. Die schijnt weer tijd te hebben. En ondertussen zijn de politici verbaasd dat het volk zijn geloof in de politiek aan het verliezen is. Dat het volk keihard lacht om de commissies van Veerman en Dijksma, die te laf zijn om een naam te noemen. En ondertussen groeit Geert. De PVV wordt veruit de grootste partij van Nederland. Hoe zou dat toch komen? Misschien iets voor een commissie.