De vrijwilliger

Voor alle duidelijkheid: ook thuis doet hij de meest voorkomende klussen. Maar écht los gaat Arie Hulsebos (62) wanneer hij het toegangshek van de Zwijndrechtse Honk- en Softbalvereniging passeert. Als (voormalig) timmerman was en is hij voor werkelijk alles inzetbaar, dit tot meerdere eer, glorie en vooral nut van bovengenoemde vereniging. Eerst als spelend lid in het eerste, waaruit hij – zoals dat gaat – weer afzakte naar lagere teams. Zijn vrijwilligersactiviteiten breidden zich ondertussen flink uit. Er werden een kantine en kleedkamers gebouwd, een oefenhal voor het winterseizoen, nu wordt aan een slagtunnel gewerkt. Vanaf het zestiende jaar is er een werkverplichting en dienen de tweehonderd leden te scheidsrechteren, bardiensten te draaien en de boel schoon te maken. Er zijn wekelijks ochtenden en middagen waar clubleden aanwezig moeten zijn om allerlei voorkomende klussen te doen. De gemeente verricht het jaarlijkse groot onderhoud aan de velden en Arie en zijn kompanen doen vervolgens de noodzakelijke rest: lijnen trekken, grasmaaien, velden sproeien en het onderhoud aan de gebouwen. Er werd een inzamelingsactie voor het verre Cuba georganiseerd en de opbrengst is men daar persoonlijk gaan brengen. De hagelnieuwe auto, de hoofdprijs van een loterij ten bate van de vereniging, werd toevalligerwijs gewonnen door de toenmalige voorzitter. U leest het: sport, spel en vrijwilligerswerk gaan bij deze club innig samen.

Aflevering tien in een serie over vrijwilligers in de sport.