Tien kale pannen en een grijptang

Voordat een pan een pot wordt is hij plat. Een ronde plaat. Van staal of van aluminium of van twee lagen roestvrij staal met daartussen aluminium of koper en soms zilver er tussen om het zachte metaal aan het harde staal te hechten.

Ze zijn te koop, zulke platen. Calphalon uit de Verenigde Staten verkoopt ze als heat diffuser. Een kookwinkelier noemt ze op zijn website (www.pannen.nl) sudderplaat (25 euro). Toch is het gewoon een pan zonder wanden. Soep gaat niet, maar je kunt er pannenkoeken op bakken en brood op roosteren.

Alle pannen beginnen plat. Een reusachtige hydraulische pers stampt een plaat in de vorm die een pannenfabrikant had bedacht. Vers uit de pers is de pan op zijn mooist. Klokgaaf en doodsimpel. Maar niet handig in gebruik op vuur, er moeten oren aan of een steel. Die worden eraan gelast of op vastgeschroefd. Jammer, want zo lelijk vaak. En het hoeft eigenlijk niet. Dat wisten ze in de kampeerderei allang. Kampeerpannen worden op dezelfde manier gemaakt als huishoudpannen.

Een lezeres vroeg naar een adres voor goede kwaliteit lichtgewicht pannen. Zware pannen doen haar polsen pijn. Ik ben voor haar pannen gaan wegen en vroeg kookwinkeliers naar het gewicht van hun lichtste. Toch nog zwaar; als je last hebt van je gewrichten komt het op grammen aan. Uitkomst: de kampeerwinkel.

Er is een keur aan lichte pannetjes te koop die het de zwerver minder zwaar moeten maken. Bij Qvist bijvoorbeeld, de avontuurgereedschapwinkel in Zwolle (www.qvist.nl, shop aanklikken, dan veldkeuken, dan pannen) kost een pond pannetjes, nog geen 20 euro. Dan heb je een setje van drie pannen van Primus Classic. Geen handvatten. Er is een tangetje bij waarmee de pannen vastgepakt kunnen worden als ze heet zijn. Zo zijn er tientallen setjes van verschillende merken, allemaal met een tangetje. Dat tangetje is al lang geleden bedacht want ik vond er een tussen de inboedel van opa, bij leven kampeerder in hart en nieren. Het tangetje is in een paar uitvoeringen ook los te koop voor maar een paar euro. Ik vond er drie op de website www.kampeergoed.nl.

Maar Frankrijk vond de tang opnieuw uit. Pannenconcern Sitram uit Frankrijk stuurt een doos vol kale pannen. Van plaat tot pot geperst en nergens een onregelmatigheidje. Er zit maar één handvat bij. Los in de doos. Een tang. Niet zo mooi als de pretentieloze kampeerpantangen, hier is een vormgever aan te pas gekomen, dat zie je meteen, maar in al zijn gewichtigheid doet de grijptang het goed. O’click noemt Sitram de serie. Door met een duim een hendeltje bovenop de tang in te drukken klikt hij vast op de rand van de pan. Een knopje achter het hendeltje ontgrendelt hem. Dat gaat vrij makkelijk. En dat geeft ongelukken, denk je op het eerste gezicht. Als je per ongeluk op het knopje drukt terwijl de pan vol hete soep net boven je hond zweeft op weg van het fornuis naar de keukentafel, moet je met het beest naar het brandwondencentrum. Nee hoor, de tang is zo gemaakt dat de pannen er ook goed in blijven hangen als hij ontgrendeld is. Pas als een pan is neergezet kan men de tang eraf nemen.

Sitram – „We moeten eerlijk bekennen dat de naamsbekendheid in Nederland te wensen overlaat” – zegt zelf op zijn website www.sitramgroup.fr dat de handvatloze pannen gemaakt zijn voor kleinbehuisden en dat ze in de oven kunnen en beter passen in een afwasmachine. De pannen en de tang zijn nog niet in Nederland te koop, maar ze komen: V&D vindt ze mooi, zegt Frankrijk.

    • Wouter Klootwijk