School in sloopwijk moet sluiten

De islamitische basisschool Noen uit Rotterdam heeft te weinig leerlingen. Het stadsbestuur wil de school sluiten. Directeur Coors is teleurgesteld. „We worden vermalen.”

Aan de vrolijk oranje muren hangen tekeningen van Donald Duck, maar ook van de Ka’aba in Mekka. Juf Anita, met hoofddoek, opent de dag in groep zeven en acht met een gebed in het Arabisch. De lessen en het lesmateriaal zijn gewoon in het Nederlands. Vanmorgen staat behalve rekenen ook aardrijkskunde op het programma, met als thema ‘Nederlanders overzee’.

Het zat de afgelopen jaren niet mee voor de islamitische basisschool Noen in de Rotterdamse deelgemeente Kralingen-Crooswijk. Een kleutergebouw brandde af, de school verhuisde naar een onzichtbare locatie, gezinnen met kinderen trokken weg uit de buurt door de sloop van 1.800 woningen en er gold een ongeschreven verbod op het werven van leerlingen van andere scholen. Noen heeft daardoor te weinig leerlingen, maar kreeg wel een goede beoordeling van de Inspectie van het Onderwijs. De Rotterdamse gemeenteraad beslist morgen of Noen mag blijven bestaan.

Directeur Ed Coors: „Wij zijn een kleine pion die wordt vermalen door wat we dachten dat een warme partner was.” Coors doelt op de Rotterdamse dienst Jeugd, Onderwijs en Samenleving (JOS). Die adviseerde het college van B en W om Noen te sluiten. Om te kunnen voortbestaan, moet de school 303 leerlingen hebben op 1 augustus 2010 en gedurende vijftien jaar dat aantal weten te behouden. Dat, oordeelde JOS, zit er niet in.

Marouan (10) leest voor over Aruba, Bonaire en Curaçao. Hij heeft moeite om uit te komen boven het geluid van sloop- en graafmachines dat door de ramen naar binnen dringt. Esmeray (11) onderbreekt de les even om te vertellen dat zij het „heel erg” zou vinden als Noen dicht moest. „Ik hoef zelf nog maar een jaar, maar mijn broertje zit hier ook. We zaten eerst op een andere school, maar daar werd veel gevochten en gescholden. Hier is dat niet zo. Het is gezellig en we vieren de islamitische feesten die we thuis ook vieren. Dat vind ik prettig. En ik haal goede cijfers.”

Uit metingen die Noen in de wijk liet verrichten, bleek dat er genoeg belangstelling voor onderwijs bij Noen bestaat om binnen vijf jaar ruim aan de norm van 303 leerlingen te voldoen. Het probleem is dat de gemeente die meting niet accepteert, maar „volgens de geldende regels” kijkt naar de belangstelling voor islamitisch onderwijs in heel Rotterdam. Die is veel minder.

Coors: „Het vreemde van dat argument is dat er bij de oprichting van Noen door het ministerie van Onderwijs juist wel naar metingen in de wijk is gekeken. We hebben dat in een brief aan de gemeenteraad nog eens heel duidelijk gezegd.”

Bilal (10) zit al op Noen sinds de oprichting in 2005. Hij laat zijn rekenoefening even voor wat die is om te vertellen dat hij het „niet goed” vindt als de school dicht moet. „Iedereen is hier aardig tegen elkaar.” Op zijn oude school was dat wel anders. „Daar werd veel gescholden en als iedereen het doet, ga je gewoon meedoen.”

Noen hoopt dat de gemeenteraad de school morgen redt. Dat kan alleen als de raad Noen een verlengde periode gunt om zijn bestaansrecht aan te tonen. Van D66 en SP verwacht Coors steun, van de VVD en de Leefbaren „zeker niet”. Coors denkt dat veel afhangt van het – hem niet bekende – standpunt van de PvdA-fractie.

Gemeenteraadslid Zaki Baran (PvdA) laat weten dat zijn fractie een motie zal indienen waarin het college wordt gevraagd om de school nog vijf jaar te geven om zich te bewijzen. „Ze hebben nu geen eerlijke kans gehad.”

Wat betekent het voor Bilal en Esmeray als Noen dicht moet? Moeten ze dan naar een andere school, in een ander deel van de stad? Een strijdbare Coors: „We hopen natuurlijk dat we zelfstandig verder mogen, maar Noen gaat hoe dan ook niet dicht. In dat geval fuseren we met een van de andere scholen uit de Stichting Islamitisch Primair Onderwijs, waaronder Noen valt. Of met bijvoorbeeld een katholieke school.”