Meer dan 1 op de 9 vrouwen is ooit verkracht

Verder blijkt uit het onderzoek: 1 op de 6 vrouwen kreeg te maken met een poging tot verkrachting.

Vooral jonge meisjes worden gedwongen tot seks.

„Seksueel geweld komt schrikbarend vaak voor”, concluderen onderzoekers van de Rutgers Nisso Groep, een deels door de overheid gesubsidieerd kenniscentrum voor seksualiteit. Ruim een op de negen vrouwen in Nederland is ooit verkracht, staat in een rapport dat gistermiddag verscheen: dat zijn bijna een miljoen vrouwen.

En dan zijn er nog veel vrouwen die aan een verkrachting wisten te ontsnappen. Want één op de zes vrouwen in Nederland kreeg te maken met een poging tot verkrachting. Andere vormen van seksueel geweld kwamen ook vaak voor, zoals tegen hun zin tonen van geslachtsdelen of borsten, betast worden of gedwongen om zich te ontkleden. Ook werd één op de vijf vrouwen gedwongen tot seksuele handelingen, zoals masturbatie.

Vrouwen krijgen zes keer zo vaak te maken met seksueel geweld. Opvallend is dat meisjes op vroege leeftijd te maken krijgen met gedwongen seks. Zo is bijvoorbeeld, zegt het onderzoek, 6 procent van de meisjes verkracht voor hun zestiende – bij 9 procent werd verkrachting geprobeerd.

De daders zijn in ongeveer de helft van de gevallen een bekende. In een kwart van de gevallen de partner of ex-partner of vriend, bij 10 procent was het een van de buren en nog eens 10 procent een kennis.

De Rutgers Nisso Groep deed onderzoek na 6.400 mensen te hebben ondervraagd, bij een dwarsdoorsnede van de Nederlandse bevolking. Gistermiddag presenteerden de schrijvers het rapport ‘Seksuele gezondheid in Nederland 2009’ aan staatssecretaris Jet Bussemaker (Welzijn, PvdA). De onderzoekers vinden dat ze meer aandacht moet geven aan de slachtoffers van seksueel geweld. Een kwart van hen heeft hulp nodig, maar die hulp kunnen ze moeilijk vinden, meent de Rutgers Nisso Groep.

De slachtoffers komen na een verkrachting of aanranding vaak in psychische problemen, zeker als ze daarna een ziekte of lichamelijk letsel oplopen, maar ook omdat ze zwanger raken: dat gebeurt bij één op de 15 vrouwen. Ze voelen zich gedwongen tot een moeilijke keuze: abortus of houden of iets anders. Naar verhouding krijgen veel vrouwen een miskraam. Een deel van de slachtoffers staat hun baby af voor adoptie. Uiteindelijk houdt één op de honderd verkrachte vrouwen haar baby.

Uit het onderzoek blijkt dat maar de helft van de mensen die om hulp vroeg na aanranding, verkrachting of ander seksueel geweld daadwerkelijk is geholpen. Een veel te laag cijfer, heeft de organisatie gisteren verteld aan Bussemaker.

Volgens de onderzoekers komt deze slechte hulpverlening doordat onduidelijk is waar slachtoffers het beste met hun klachten terecht kunnen. Als ze bij het verkeerde loket komen, wordt er niet goed doorverwezen. Ook werken politie, slachtofferhulp, maatschappelijk werk en de geestelijke gezondheidszorg slecht samen. De slachtoffers van seksueel geweld hebben sowieso weinig vertrouwen in de politie: een povere tien procent doet aangifte bij de politie.

De organisatie vindt dat de overheid te weinig doet om seksueel geweld tegen te gaan. Ze pleit voor betere preventie, dat signalen eerder herkend worden en dat er meer gedaan wordt om herhaling te voorkomen. De bestaande preventieprogramma’s zijn volgens de Rutgers Nisso Groep zwak en elke plaatselijke hulpverleningsinstantie heeft haar eigen aanpak – die soms werkt, maar vaak ook niet. Ook is er geen beleid voor kwetsbare doelgroepen, zoals laagopgeleide jongeren en allochtonen.

Rutgers Nisso Groep wil dat er een landelijke gecoördineerde actie komt, zoals lesprogramma’s waarbij jongeren seksuele vorming en relatievorming krijgen. Het blijkt dat voor hen de grenzen vaak onduidelijk zijn: ze vinden vaak dat vrouwen om seks vragen als ze zich uitdagend kleden en ze vinden het normaal dat geld betaald wordt voor seks.