Gesol met een lijk

Zou Michael jackson eindelijk rust vinden nu hij begraven is op Forest Lawn Cemetery in Hollywood Hills? Het zou zomaar kunnen van niet. Met de stoffelijke resten van beroemde mensen wordt namelijk nog al eens gesold.

In maart 1999 was bijvoorbeeld heel Duitsland in rep en roer toen bekend werd dat de Oost-Duitse autoriteiten in 1970 het graf van alleskunner Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832) geopend hadden.

Goethe – schrijver van onder andere Faust, wetenschapper en staatsman – stierf op 22 maart 1832 en werd vier dagen later bijgezet in de Fürstengruft in Weimar, naast zijn vriend de dichter Friedrich Schiller.

Tenminste, dat dacht men. In 2008 bleek uit DNA-onderzoek dat de beenderen in Schillers kist niet van Schiller konden zijn. En dat terwijl Goethe voor de teraardebestelling in 1827 nog wel de schedel achterover had gedrukt om er het gedicht Bei Betrachtung von Schillers Schädel over te schrijven.

Gezien zijn eigen grafroverij zou Goehte er waarschijnlijk niet verbaasd over zijn geweest dat er ook met zijn stoffelijke resten is gerommeld. Hij had meer dan een eeuw gerust in Weimar, toen de nazi’s besloten zijn lichaam uit het mausoleum te verwijderen, omdat ze bang waren dat het tijdens een luchtaanval vernietigd zou worden. Op 11 december 1944 werden zijn botten samen met die van Schiller (die dus eigenlijk niet de botten van Schiller waren) verplaatst naar een bunker in Jena. Op 12 mei 1945 werden de twee kisten weer teruggebracht naar Weimar.

Bij de heimelijke opening van de kist in november 1970 troffen de Oost-Duitse onderzoekers een enigszins door elkaar gehusseld skelet aan. Bij bestudering van de botten bleek dat er vijf ontbraken. Wellicht waren die in 1945, of eerder of later, door andere ‘onderzoekers’ als souvenir meegenomen.

De wetenschappers ontdeden de botten van de laatste organische resten om eventueel bederf te voorkomen. De lauwerkrans die prijkte op de schedel die in de kist lag, werd voorzichtig verwijderd, gereinigd en met een chemisch preparaat bewerkt, zodat hij langer bewaard zou blijven. Daarna werd hij de dichter weer op het hoofd geplaatst.

Maar niet dan nadat de inhoud van de schedel gemeten was. Die bleek 1,55 liter te bedragen, terwijl een gemiddelde inhoud 1,35 liter is. ‘Goethe hatte wirklich mehr in Kopf’ concludeerde Bild in 1999 op de voorpagina.