een grote bruine envelop

Wanted

Een mevrouw mailde mij het volgende verhaal. „ Bijna twintig jaar geleden had ik een vriendin die, omdat ze geen rijbewijs had, iedere woensdag met mij meereed als mijn zoon naar vioolles ging. Terwijl hij dan in de muziekschool aan het trainen was deden wij boodschappen in het nabijgelegen winkelcentrum. Vaste prik waren de vlabroodjes die we aan het eind van de middag bij die vriendin thuis opaten. Een mooi voorbeeld van goed doen met een goed gevoel. Op een dag vroeg de vriendin of we na het winkelen haar dochter en baby even konden ophalen, omdat die bij haar zouden komen logeren. Dat leek me een kleine moeite. En dus kochten we een extra puddingbroodje en haalden de dochter en kleinzoon op. Twee weken later lag er opeens een brief van de rechtbank op mijn deurmat. Het bleek dat die vriendin vergeten was te zeggen dat haar dochter naar het ouderlijk huis gevlucht was omdat ze van haar man af wilde. Gevolg was dat ik, omdat ik de auto bestuurd had, door de vader officieel in beschuldiging werd gesteld van ontvoering van de baby. Gelukkig is het allemaal met een sisser afgelopen, maar voor hetzelfde geld was ik veroordeeld, alleen maar omdat ik zo aardig was om even een extra blokje om te rijden.”

    • Chris Bajema