Een film zo groot en zo klein als het leven zelf

Genova. Regie: Michael Winterbottom. Met: Colin Firth, Catherine Keener, Perla Haney-Jardine, Willa Holland. In: 7 bioscopen.****

Zijn hele carrière al wisselt de Britse regisseur Michael Winterbottom (1961) grote films af met kleine, luidruchtige met stille en politieke met zeer persoonlijke.

Genova is er eentje uit de laatste categorie. Net nu het leek alsof zijn internationale succes niet verder uit zijn voegen kon barsten met het explosieve The Road to Guantanamo en A Mighty Heart met Angelina Jolie, maakt hij een klein, ingetogen familieportret. Semi-autobiografisch bovendien. Genova is gebaseerd op Winterbottoms eigen scheiding en plotselinge parttime eenouderschap. Zijn ex-echtgenote Sabrina Broadbent verwerkte haar ervaringen al eerder tot de in Groot-Brittannië zeer positief ontvangen roman Descent.

Genova heeft het geluk dat Colin Firth erin meespeelt, als de alleenstaande vader nog wel, waardoor de film duizenden vrouwenharten sneller kan doen kloppen en goed verkoopbaar is voor mensen voor wie verkoopbaarheid een argument is. Firth is Joe, een kersverse weduwnaar die kort na de dood van zijn vrouw een gastdocentschap aan de universiteit van Genua aanneemt. Met zijn twee dochters vertrekt hij halsoverkop naar Italië. Maar het gaat allemaal om die twee meisjes natuurlijk. Om hoe zij hun schuldgevoel en hun verdriet verwerken. De oudste, Kelly, doet dat door veel de hort op te gaan en intimiteit buiten de deur te zoeken. De veel jongere Mary internaliseert haar verdriet zo innig dat ze na verloop van tijd denkt haar overleden moeder weer te zien.

Genova is een film zo groot en zo klein als het leven. Met behulp van de mysterieuze architectuur van Genua, en de virtuoos vloeiende camera van zijn vaste cameraman Marcel Zyskind, weet Winterbottom een droefgeestige atmosfeer te creëren, die net als het verdriet van de meisjes de zon en de romantiek van de stad onheilspellend heeft geïnfecteerd. Dat is alles wat hij met de film wil zeggen. Wat pijn is. En verder gaan. Filmkenners zullen hierbij zijn buiging voor Nicolas Roegs Don’t Look Now herkennen.

Officieel hebben titel en locatie van Genova niets met de bloedige G8-protesten in Genua te maken, waardoor de stad synoniem werd met de antiglobalismebeweging. Maar zo naïef is Winterbottom niet. Juist de gesprekken die Joe met zijn studenten voert over Europa en identiteit en de verwijzingen naar Genua als de stad die het bankwezen heeft uitgevonden, geven de film zijn tweede laag.

    • Dana Linssen