Hervormen & Ontaarden

De publieke omroep wil voor alle presentatoren de Balkenende-norm van 181.000 euro per jaar invoeren, behalve – zo zei voorzitter Henk Hagoort – „voor uitzonderlijke talenten”. De meeste mensen zullen hier een contradictie in herkennen, ja, een norm die géén norm is. Maar eigenlijk is dit niets dan zuivere logica: ‘Je mag net zoveel verdienen als de premier, tenzij je écht iets kunt.’

Logisch toch?

Voor de gemiddelde presentator is het minder leuk, trouwens. Stel je voor dat je ingeschaald wordt op het salaris van de minister-president: dan ben je dus één van de velen, dertien in een dozijn – een volstrekt gangbaar talent. Een Rob – zo ken ik er nog wel een paar – Kamphues. (Ik verwar hem altijd met Eddy Zoey.)

Voor Jan Peter zélf is het ook geen compliment natuurlijk: dat jouw salaris ophoudt waar het talent begint. Maar eerlijk is eerlijk, had de premier wat meer talent gehad, dan was dit ook niet gebeurd. Hij is immers begonnen met orakelen over Normen & Waarden. Was zijn dictie iets beter geweest, dan was die boodschap wellicht overgekomen, maar Jan Peter spreekt zo binnensmonds dat iedereen dacht dat hij het over Hervormen & Ontaarden had.

Zie het rookverbod. Hervorming: de hele horeca rookvrij. Duidelijke norm. Máár, zo bedacht het kabinet: kroegen groter dan 75 vierkante meter mogen een rookruimte inrichten. Gevolg: de rokers pakten hun asbakken en schoven gezellig aan in Grand Café ’t Peukje. Niet de norm, maar de uitzondering op de norm kostte de kleine kroeg dus haar kop – hetgeen keurig ontaardde in een lobby, een rechtszaak en, ten slotte, een nietigverklaring van de norm.

Dan het softdrugsbeleid. Volgens de commissie-Van den Donk is gedogen „onhoudbaar” geworden, met name door het „drugstoerisme”. Haar suggestie: sluit coffeeshops aan de voordeur, behalve voor leden. En wie kunnen er lid worden? Slechts 500 miljoen Europeanen – want de EU kent vrij verkeer van goederen en diensten. Zijn we tenminste van al die blowende Zimbabweanen af.

De premier wil nu een nieuwe Balkenende-norm. Geen salarisplafond, maar een norm waarbij mensen „verantwoordelijkheid nemen voor hun taak of werk”.

Goed idee.

    • Rob Wijnberg