een grote bruine envelop

Zoeken via Google. het gildehuys

Ons gezin woonde vroeger naast een zakenman die zijn grootste klapper maakte in het kroningsjaar 1980. Hij verkocht toen voor korte tijd Delftsblauw aardewerk onder de geniale naam ‘Het Gildehuys’ (’t is de ‘uy’ die het doet). Met dit bedrijfje heeft hij maar één product verkocht: een gelimiteerde reeks van 250 peperdure borden met het portret van onze koningin. En die liepen zo goed dat hij wel zeven keer een gelimiteerde reeks van 250 heeft weten te verkopen.

Helemaal bevangen door het succes bestelde de buurman een grote doos met plastic bordjes waar de Muppets op stonden. Die liepen een stuk minder. Niet eigenlijk. En dus gaf hij de doos aan Michaël, zijn zoontje. Die wist er ook geen raad mee, totdat ik opperde om de spullen te verkopen voor het goede doel: Greenpeace (wij kenden vroeger maar één goed doel en dat was fijn en overzichtelijk). Zodoende trokken wij met een grote groep kinderen door de buurt om de Muppets aan de man te brengen met woorden als ‘zeehondjes’, ‘knuppels’, ‘bloed’ en ‘help’. De hele doos was in een middag verkocht. „Hoe heb je ’m dat geflikt?”, vroeg de buurman verbaasd. „’t Is voor Greenpeace”, zei ik. Toen moest-ie heel hard lachen: „Nou, dat dacht ik niet.” Hij pakte 5 gulden van zijn zoon en drukte die met een knipoog in mijn handen.

Chris Bajema heeft 250 enveloppen in heel Nederland verspreid met de vraag of de vinders iets terug willen sturen. Nu is hij op zoek naar verhalen over ‘goed willen doen en teleurgesteld raken’.

Meer info en reacties: www.eengrotebruineenvelop.nl

    • Chris Bajema