Kijk eens anders naar het sportaanbod

Dat heb ik weer. Uitgerekend op het moment dat ik ga ‘zomerkijken’, barst het sportgeweld in alle hevigheid los. En ik ben niet zo’n liefhebber.

Mijn oplossing: Wel kijken, maar op andere dingen letten.

Ik ging er zaterdagmiddag eens goed voor zitten, voor de Wimbledonfinale tussen de zusjes Williams. Wat een prachtige vrouwen! Serena, met die pronte boezem, de krullen en het Nike-colbert, en Venus, met die lange benen en het kekke klepje. Venus keek bedrukt, je wist hoe het af zou lopen. Hun moeder zat met geblondeerde dreadlocks op de tribune.

Tip: kijk naar verschillende zenders. Net 5 is adequaat, maar de Belg is fijner als je van taal houdt. BBC levert veel oude tennisglorie. Billie Jean King (met geverfd haar) en Virginia Wade (wel grijs) die als twee muppets commentaar leveren: ‘Your bodytype dictates how you play’. Dan hoef je dus nog steeds niet op de sport te letten!

De finale was snel voorbij. „We zijn een beetje op onze honger gebleven”, zei de Vlaamse verslaggeefster teleurgesteld. Mooie uitdrukking. Serena vond het naar dat ze haar zus had moeten verslaan. Ze verheugde zich nu al op de dubbelfinale, samen immers.

Op Ned. 1 stond Mart al met een Rabo-renner in een jachthaven. „Voor mensen die niets van fietsen weten, je heb nu zoveel kilometer gefietst, ben je dan moe?” Ik weet niet veel van fietsen, maar voelde me toch niet aangesproken.

Kunstuur van de AVRO begon op Ned. 2. Toevallig had ik net in Het Parool een interview gelezen met AVRO-directeur Willemijn Maas. „Met Kunstuur bedienen we de kenners”, zei ze. Kwam dat even goed uit!

Veel tijd werd besteed aan het inrichten van de tentoonstelling 125 liefdes door Wim Crouwel, in het Van Goghmuseum.

Maar wacht eens, die had ik vorig jaar al gezien! In oktober! Hij duurde tot februari. Lekker actueel AVRO. Ach ja, dondert niet. En niet vermelden dat het om een herhaling gaat, hè? Alsof Mart Smeets opeens in een dikke trui de 1500 meter schaatsen aankondigt van het EK van januari! De kenner in mij voelt zich niet serieus genomen.

’s Avonds bij de BBC nog even naar de dubbelfinale gekeken, tegen twee pezige Australische dames. Ze hadden lol samen, de zusjes. Na een sfeervol shot van de ondergaande zon, zei de commenator: „The sun is setting on the Aussies’ hope here’”. En zo was het. Zo fit als een hoentje straalden Serena en Venus in de camera. Moeder Williams was ondertussen ingedut op de tribune. Sport: heerlijk! En tenminste actueel!