Papayaijs met kikkers

Een zomerserie over ijs. Deel 1: zeevruchtenijs van meneer Huil Lau Shan.

Papayaijs met kikkers

Zomertijd in sauna Shanghai. ’s Avonds buiten eten, in luie klapstoelen tot diep in de nacht met de buren kletsen, mahjongen op de stoep of met een fles bier in de hand naar de pantoffelparade van pyjama’s, singlets en shorts kijken.

En ijs eten. Liefst bij Hui Lau Shan, de Hongkongse keten in opmars op het vasteland van China. Aan ijssalons met bakken Italiaans ijs geen gebrek in Shanghai, maar alleen in de melkwitte zaken van Hui Lau Shan wordt ijs met Chinese karakteristieken geserveerd.

Wie, zoals de meeste Chinezen, in een restaurant hoogst zelden een dessert bestelt, komt vroeg of laat hier terecht. Op een warme woensdagavond, als de luchtgekoelde, overdekte terrassen vol zijn gelopen met shoppers en vroege eters, is het tijd om op volkomen willekeurige wijze de enorme kaart te testen.

Achtereenvolgens verschijnen op tafel het zoet/zoute ‘radijscake met zeevruchtenijs’, het vullende ‘ijs van verse mango met heldere noedels’, het goedkope ‘fall in love’ (bruine en witte bonen op een reusachtige berg schaafijs) en ‘papayaijs met harsmar in kokosnootmelk’. Het vlokkerige harsmar is afkomstig van kikkers. Een aanrader.

Voor klanten met een minder exotische smaak heeft meneer Hui Lau Shan ook de populaire smoothies en een reeks van ‘gewone’ soorten vruchtenijs op de kaart gezet, waaronder het heerlijke ‘rijstballetjes met twee soorten mango-ijs’.

Op de flap van de kaart beweert meneer Hui Lan Shan (de keten wordt nu overigens geleid door zijn kleinzoon) dat de Qing-keizers van deze rijstballetjes met mango-ijs hielden. Een oncontroleerbare bewering. De waarheid wordt helemaal opgerekt als hij beweert dat ijsmaken een Chinese in plaats van een Mesopotamische vinding is.

Hoe dan ook is duidelijk dat de ijskaart, die gebaseerd is op tropische vruchten, hier een sterk Zuid-Chinees en vooral Kantonees accent heeft. Aan de drukte is te merken dat de inmiddels bejaarde meneer Hui Lau Shan een jaar of vijf geleden een goede beslissing nam om zijn Hongkongse ijswinkels uit te breiden naar booming Shanghai. Amper twintig jaar geleden ging nagenoeg de hele stad om zeven uur ’s avonds op stok. Een andere wereld. Zonder ijs.