Juffers als bewakers

51.39265, 5.2004 15:25 uur Veld bij Heike

Route: Dun – Bladel. Uit: Brabants Vennekespad, (LAW-streekpad 5).

Afstand: 16,5 km

Rondom Dun, een antiek gehucht, stikt het van rijkvoorzien bos. Geluid van de buitenwacht dringt er niet door, de herrie komt van de vogels. Naald en loof, in de hoogte, in de breedte, in de diepte. Man wordt ineens gehalveerd: met een plofje verdwijnt hij tot zijn middel in een greppel die hij niet zag. Die rijpe bosbessen erachter zag hij wel.

De hemel is bedekt met molton wolken, maar de zon laat zich niet hinderen, die jaagt stekend licht onze kant uit. De hitte steigert tussen de bomen. Windvlaagjes zijn schaars en warm. Ik hoor mezelf puffen, terwijl ik mep naar een soort horzeltjes, ‘blinde vliegen’ in het Brabants, die een cursus ‘hinderlijk volgen’ geven.

Het pad verbreedt zich tot een schaduwloos zandspoor langs sparren die zo dicht op elkaar staan dat hun stammen en dwarstakken tot op grote hoogte kaal zijn en hun toppen ongekamde pruiken. Is er ruimte tussen de bomen, dan groeit er soepel gras.

„Kijk”, wijst man. Die rode mieren tijgeren over het pad.’’

„Kunnen ze niet.”

„Ja. Wel. En tijgers kunnen ook mieren.”

Verderop staat de mierenburcht, een bevende heuvel. Geen mier die enig idee heeft van wat hij doet, maar met zijn allen samen weten ze het perfect. Op een strandje bij een van de vennen zitten groene kikkers tot hun ruggen in de modder. Ze genieten, dat weet ik, want eerst sprongen ze weg omdat ze ons niet vertrouwden, maar nu kruipen ze zo snel ze kunnen terug in het slik. Een volgend ven is enorm en majesteitelijk, met libellen voor de verkenningsvluchten en waterjuffers als grensbewakers.

Koeien met vrije uitloop verlaten nieuwsgierig hun stal en wandelen een weitje op. Het dorp Netersel is geslaagd: aan de gevels vieren vlaggen en ballonnen en waslijnen met telefoonboeken (hoezo telefoonboeken?) het succes. Er waart ook een maidenparty rond (roze sjaaltjes voor allen en voor de aanstaande bruid een roze maillot).

Het zandspoor volgt heidegrond vol grassprieten, passeert een zuilengalerij van berkenstammen en wendt zich tot akkers met aardappelen of mais. Deze route pakt elke bosrand mee.

Kleine vliegtuigen maken cirkels. Een modelvliegtuigbouwer („Ik doe dit sinds 1961”) maakt kalmpjes waar dat dit een geweldige hobby is. Hij ziet eruit als een Britse veteraanpiloot.

Ik zie klaprozen, en de paarse klokjes van het slangenkruid. Bloemen vinden schutkleuren onzin.

Informatie, routekaartje, gps-punten en foto’s op www.nrc.nl/wandel