Waarom gaat tijdens het landen het licht uit?

In februari vloog Wouter Monden uit Amsterdam met zijn vriendin naar Dublin. Tijdens het landen ging de verlichting uit. „Een standaard veiligheidsprocedure”, schrijft Monden. „Maar waarom is dat veiliger dan? Kan de piloot anders niet goed zien waar hij landt?”

Nee, daar heeft het niets meer te maken. Het licht gaat uit voor het geval er geëvacueerd moet worden. Dan zijn je ogen tenminste al gewend aan het donker, legt Lucas van Gerwen uit. Hij is directeur van Stichting Valk, een organisatie die mensen helpt om van vliegangst af te komen. „Dim je de lichten niet en zou je van het licht binnen snel naar het donker buiten gaan, dan kan een veilige evacuatie alsnog mislukken. Doordat je bijvoorbeeld buiten in een sloot loopt.”

Het licht gaat tijdens het opstijgen of landen een paar minuten uit. „Dat is voldoende voor je ogen om zich aan het donker aan te passen”, aldus Van Gerwen. Oogarts Tjeerd Faber van het Oogziekenhuis Rotterdam vindt het een verstandige maatregel. Alleen waarschuwt hij dat het niet handig is om je leeslampje aan te doen „want dan bereik je nog niet het gewenste effect”.

Het dimmen van de verlichting in de cabine is al jaren verplicht, vertelt Van Gerwen. Hij merkt dat er veel misverstanden over bestaan. „Mensen denken dat het iets te maken zou hebben met de energietoevoer naar de motor. Allemaal flauwekul”.

Arthur van Leeuwen uit Amsterdam mailde de redactie ook een vliegtuigvraag: hoe kan het dat er laatst twee vliegtuigen last hadden van hevige turbulentie? „Komt dat door klimaatveranderingen?”

Nee, zegt Evert van Zwol van de Nederlandse Vereniging van Verkeersvliegers. „Er zal elke dag op de wereld wel een vliegtuig met stevige turbulentie te maken krijgen. Dat hangt ook van het seizoen af.” In de zomer zijn er meer onweersbuien bij het noordelijk halfrond, die kunnen makkelijk een schuddend vliegtuig veroorzaken. „Maar turbulentie komt niet vaker voor dan vroeger. Wel besteedt de media er steeds meer aandacht aan dan voorheen.”

Judith Spiegel

    • Judith Spiegel