Sommige mensen noemen hem ook wel überstylist

Een tijdje geleden belde het tijdschrift AvantGarde mij op. Ze gingen een fotoshoot doen met Nederlandse vrouwen in de stijl van zeventiende-eeuwse portretten uit het Frans Halsmuseum. Ze wilden weten of ik ook als zeventiende-eeuws portret op de foto wilde.

Ik zei ja, maar eerlijk gezegd niet vanuit mijn diepe interesse voor zeventiende-eeuwse portretten. Ik zei ja omdat Bastiaan van Schaik de styling zou doen. Bastiaan van Schaik is de ietwat gezette stylist uit Holland’s Next Top Model. Sommige mensen noemen hem ook wel überstylist. Ik wilde graag door een überstylist gestyled worden.

Op een ochtend meldde ik me bij de loft van Bastiaan van Schaik en zijn vriend Allard Honingh, die de fotografie ging doen. Bastiaan stond nog onder de douche. Allard was een kraag voor mij aan het naaien. Dat vond ik een goed teken. Hier gingen grote modedingen plaatsvinden.

Ik werd opgemaakt, niet te zwaar, want in de zeventiende eeuw hadden ze nog geen make-up, en Bastiaan kwam uit de douche. Hij droeg een korte broek en een wit T-shirt. Af en toe keek ik uit mijn ooghoek wat hij aan het doen was. Hij was aan het telefoneren.

Nadat ik was opgemaakt, draaide Allard mijn haar in twee knotjes, zodat ik een beetje op Prinses Leia uit Star Wars leek. Daarna draaide hij schapenkrulletjes in mijn pony.

Er was een uur voorbij. Nu ging Bastiaan van Schaik iets met mij doen. Bastiaan liep naar een kledingrek, pakte een jas van Chanel met een witte kraag en witte manchetten, en zei dat ik die aan moest trekken. De jas kostte negenduizend euro. Dat wist ik toen nog niet, dat zag ik later pas, in het tijdschrift. Maar ik vermoedde het wel.

Niet zweten, niet zweten, dacht ik terwijl ik in de Chaneljas op een hoge kruk ging zitten. Ik wilde niet zweten in een jas die Bastiaan van Schaik voor mij had uitgezocht. Bastiaan was weer verdwenen, en ik moest nu poseren.

Na een tijd mocht ik op de computer kijken hoe de foto geworden was. Ik zag een chagrijnige, vermoeide Laaf in een Chanelpak. Dat zei ik tegen Allard, en dat vond hij niet erg. Hij vond mij ook wel een beetje een Laaf. Bastiaan was weg.

Ik vergat de fotosessie en de Laaf. Nu, maanden later, ligt het blad in de winkel. Met mij als Laaf. Maar wel gestyled door een überstylist.

Lees eerdere columns van Aaf op nrcnext.nl/aaf