PvdA-zelfkritiek: geen nota’s maar resultaten

Een PvdA-commissie onder leiding van staatssecretaris Sharon Dijksma heeft het slechte resultaat bij de Europese verkiezingen geanalyseerd. De campagne was als hardrijden met de handrem aan. Maar er is meer: de partij is onzichtbaar, ver van de mensen en hun zorgen.

De PvdA stelt zich - opnieuw - te veel op als bestuurderspartij en te weinig als ideeënpartij en actiepartij. De fractie in de Tweede Kamer is te onzichtbaar. We laten te vaak beloften uit onze handen glippen. De woede over het gegraai aan de top, ook in de publieke sector, treft vooral de PvdA. De prestaties die we leveren op het gebied van zorg, onderwijs en veiligheid, zijn nog niet zichtbaar en voelbaar. De overheid is voor veel mensen niet meer de bondgenoot in moeilijke tijden, maar vooral een veroorzaker van problemen.

Dijksma rapporteert in een brief aan de leden (onder de reacties van enkele kopstukken). Daarin ook voorbeelden van concrete actie. Zoals

Laten we vooral bij onszelf beginnen. Leden die in de publieke sector meer dan de premier willen verdienen, zoeken maar een andere partij. Goed verdienen mag, graaien niet.

… met opgeheven hoofd de gemeenteraadscampagne in. In het besef dat wij als grootste linkse partij leiding willen geven aan een programma van verbinding en optimisme. Om daar effectiever in te kunnen opereren moeten we actief de samenwerking met andere progressieve partijen zoeken.

Het gemengd houden of maken van scholen, zodat kinderen met elkaar spelen.

Wat dat laatste betreft wordt Dijksma op haar wenken bediend. De Adviesraad Diversiteit en Integratie van de gemeente Amsterdam heeft vandaag geadviseerd:

Wij pleiten voor een systeem van centrale inschrijving, zoals dat nu onder andere in Nijmegen wordt ingevoerd. In Amsterdam zou het centrale registratiesysteem als volgt ingericht moeten worden: Ouders geven zes voorkeurscholen op. De scholen schrijven kinderen in op basis van de volgende criteria:
1. broertjes en zusjes hebben voorrang;
2. kinderen uit een kleine (nader per school te bepalen) kring rond de school eveneens;
3. collectieve inschrijvingen die bijdragen aan het gemengde karakter van de school
(bijvoorbeeld duo-inschrijvingen van een autochtone en allochtone ouder met een
verschillende sociaaleconomische achtergrond);
4. andere kinderen.

De centrale inschrijving geldt in de eerste plaats voor het basisonderwijs. Maar ook het voortgezet onderwijs zal een dergelijk systeem moeten invoeren, zij het dat daar rekening
gehouden moet worden met de differentiatie in schoolsoorten en de cito-scores en adviezen die
kinderen meekrijgen.

Voor PvdA-wethouder Asscher gaat de verplichte menging van kinderen nog wat te ver. Eerst maar zorgen dat alle scholen goed genoeg zijn. Maurice de Hond ziet in Guusje ter Horst’s oproep tot een opstand der elite een illustratie van wat er is misgegaan met de PvdA.

    • Marc Chavannes