een grote bruine envelop

Er komen uiteenlopende reacties binnen op het thema ‘goed willen doen en teleurgesteld raken’. Wat ik daarbij fijn vind is dat er details worden vermeld: ‘Hij zag er moe uit, had af en toe moeite uit zijn verhaal te komen en had honger en dorst.’ Dat schrijft Caroline over de meneer die ze op een benzinestation in Luxemburg tegenkwam en die een heel verdrietig verhaal vertelde. Zijn vrouw was overleden en hij was nu bezig hun huis in Frankrijk te verkopen en een aantal spulletjes terug te brengen naar Nederland. Maar zijn spullen én portemonnee waren uit de auto gejat: hij kon niet verder. Of hij geld zou kunnen lenen om te tanken.

Zoals vaker bij mensen die goed willen doen wordt er een kleine pauze om te kunnen nadenken gevraagd. ‘We spreken met hem af dat we eerst onze boodschappen gaan doen.’ (Alsof dat je kan tegenhouden om goed te doen.) ‘In de winkel hebben we al snel een besluit genomen: we zullen hem met een klein bedrag, 30 euro, op weg helpen en leggen ook nog een broodje en een fles water voor hem in de kar.’ Vooral dat broodje en flesje water vind ik aandoenlijk. En het fijne is dat ze de hele vakantie nog hebben kunnen denken dat het geld zou worden teruggestort.

Ook een verhaal rond het thema ‘Goed bedoeld’? Mail naar:

grotebruineenvelop@vpro.nl