Geen wortel kan me bekoren

‘Waarom, waarom, zijn de bananen krom?” „Want als de bananen recht zouden zijn, dan zouden ’t geen bananen zijn. Daarom, daarom, zijn de bananen krom.” Zo ging het toch, dat liedje? Lang leek het erop dat ze het in Brussel niet kenden, of heel anders zongen. Namelijk dat komkommers recht moesten zijn wilden het komkommers zijn. Nu ja, recht, recht... geen kromming van meer dan 10 mm per 10 centimeter. Geweldige regel en belangrijk dat-ie op Europees niveau was vastgesteld, maar onlangs is-ie toch opgeheven. Ook de wortelen hoeven niet meer de omvang van hun taille op te geven, en meloenen zijn niet meer verplicht kogelrond maar mogen ook best wat torpedovormiger zijn zonder dat ze meteen het angstaanjagende stempel: ‘klasse 2’ opgeplakt krijgen. En iedereen weet dat ‘klasse 2’ niets goeds te betekenen heeft. Wie wil er klasse 2 zijn?

Las ook ergens dat ‘waspeen’, een woord dat ik nooit helemaal heb begrepen, ook een eufemisme is voor klasse 2. Waspenen zijn te klein om gewoon wortelen te mogen heten of zoiets. Ik hou eigenlijk nogal van de waspeenmaat.

Niet van de smaak, maar geen enkele wortel kan me meer bekoren. Komt omdat – ja dat wéten we nu wel. Maar ik wil het toch nog eens zeggen: omdat ze NERGENS naar smaken. Als de EU daar nu eens iets aan zou willen doen alstublieft. Brussel, hallo, hoort u mij, over en sluiten?

Alleen als je wel eens uit iemands moestuin een wortel krijgt, en als dat dan iemand is die goede wortelen heeft ook nog, echte, zoete, dan denk je ineens: ja! Wat een leuk oranje feestdingetje! En dan maakt het mij niets uit of ze wat groter of rechter of kleiner of bonkiger zijn hoor.

Hoe zouden nu die mensen zich hebben gevoeld die eerst zo zorgvuldig alle groenten en fruit gemeten en beschreven hebben en die nu weer al die regels hebben afgeschaft om te kunnen zeggen dat ze in Brussel ook streven naar vereenvoudiging?

Te vreeslijk om zich in te verdiepen.

Maar we gaan geen komkommer eten. We nemen aubergine – die zien er trouwens ook altijd zo volmaakt uit, daar zullen ook wel eisen aan gesteld zijn. Terwijl ik eigenlijk liever die lange slanke heb dan die bolle welgedane bankdirecteuren.

Aan het werk.

Snijd de aubergines in de lengte in dunne plakken. Bestrooi ze met peper en zout, smeer ze in met olie en gril ze op de grilpan – eerst heet, voor strepen, dan gas laag, voor gaarte. Meng de ingrediënten voor de dressing en giet die over de warme aubergines heen. Laat een paar uur staan.

Ontpit de olijven voor de olijven-peterseliesalade. Dat is wel even een werkje maar olijven met pit zijn veel lekkerder dan die zonder. En het gaat om smaak.

Hak de peterselie grof en de ui en de knoflook heel fijn. Meng alle ingrediënten door elkaar en laat ook een paar uur staan. En dan alleen nog even de sardientjes grillen als het tijd is om te eten.s