een grote bruine envelop

Ik ben bezig met het verzamelen van verhalen over ‘goed willen doen en teleurgesteld raken’. Het lijkt me mooi om hier een verzameling van aan te leggen voor de radio-uitzending van Een grote bruine envelop. Mijn moeder heeft zich in mijn vroege jeugd ontfermd over Anneke, een vrouw met het downsyndroom. Dat gebeurde waarschijnlijk vanuit een christelijk-humanistische invalshoek, want mijn moeder ziet God vooral als iets dat bestaat ‘tussen de mensen’.

Het kwam er op neer dat we uitstapjes met Anneke deden en dat ze af en toe bij ons kwam eten. Tijdens die maaltijden keek ze mijn zus en mij doordringend aan en zei intimiderende zinnen als: „Eet ordentelijk” en „Je moet elke hap twintig keer kauwen”. En als we al onze happen twintig maal hadden gekauwd en het eten op was, dan sloeg ze heel hard met haar vlakke hand op tafel en riep: „Anneke koffie!” Dan snelde mijn moeder naar de keuken om het in orde te maken. Na een lange reeks van bedrukte maaltijden kwamen we erachter dat niemand hier blij van werd. En toch duurde het nog heel lang voordat de etentjes met Anneke voorgoed achter ons lagen. Want een dergelijke teleurstelling wordt vaak gevolgd door een langslepend schuldgevoel.

Heb je ook een verhaal met het thema ‘Goed bedoeld’, bel dan naar 084-8371282 of mail: grotebruineenvelop@vpro.nl