De bloemetjes en de byte-jes

De ware pionier van het ICT-tijdperk schafte zijn computer al in de jaren tachtig aan. Hij kocht zo’n loodzware, grijze kast van Wang, Olivetti, Philips, IBM, Apple of Commodore – en voor zijn zoontje een Atari.

Of hij nam een Tulip.

In dat eerste decennium van de moderne informatietechnologie draaide Nederland volop mee. Met Philips natuurlijk, en iets noordelijker in het zuiden des lands ook met Tulip Computers. Dat bedrijf was het Tomtom van de jaren tachtig. In 1979 als als importeur van Amerikaanse microcomputers opgericht door twee jonge ondernemers, die elkaars overbuurman waren. De voormalige Oostenrijker Franz Hetzenauer was 27 jaar, Rob Romein 30. Vier jaar later ontwikkelden de twee zelf een pc, een verfijnde variant van de in omloop zijnde IBM-klonen.

Het werd een waanzinnig succes. Onder het logo van het bekende oranje bloemetje werd Tulip na IBM de grootste pc-verkoper in Nederland, en de nummer vier in Europa. Er volgde een beursgang, de overname van concurrent Commodore en vele technische innovaties. Zo was Tulip de eerste pc met een standaard aangesloten besturingssysteem van Microsoft en met een USB-aansluiting op het moederbord.

Nog voor de echte internethype goed en wel begonnen was, kwam in Den Bosch de klad erin. Begin 1998 meldde Tulip een plotseling verlies van ruim 27 miljoen gulden, topman Hetzenauer kreeg een voorkenniszaak aan zijn lederhose (welke vier jaar later werd geschikt) en het bedrijf vroeg uitstel van betaling aan. Los daarvan: mede-oprichter Romein werd ziek en overleed in 2000.

Het was Begemann, de beursgenoteerde investeringsmaatschappij die zelf ook al in zijn nadagen verkeerde, dat Tulip van de ondergang redde. Maar het succes van de vroege jaren negentig werd nooit geëvenaard.

Maandag viel het doek opnieuw. Er werd surséance van betaling verleend aan het bedrijf dat in de afgelopen tien jaar danig van karakter is veranderd.

In plaats van computerbouwer noemde het bedrijf zich nu een leverancier van een „breed assortiment van communicatie-, connectivity- en home entertainment”. Groei door grote (buitenlandse) overnames en een brutale ambitie („omzet naar 1,2 miljard in 2010”) hebben het bedrijf genekt. Enkele dochters gingen al failliet, of moesten een aparte beursgang afblazen.

Daarbij nam de directie vorig jaar een ingrijpend besluit. Ze veranderde de naam Tulip Computers in Nedfield. Zou dat bewust zijn gedaan om een geruisloze aftocht door de zijdeur in gang te zetten?

Philip de Witt Wijnen