Niet elk meisje is een chickie

Schrijver Arnon Grunberg verblijft bij gastgezinnen in de Utrechtse vinexwijk Leidsche Rijn. „Om de Vinex te leren kennen, moet je de Wii kennen.”

‘Wat zit er allemaal in die koffer van je?’ vraagt Marinka, moeder van drie kinderen, psychologe van beroep. Ze werkt met demente mensen in een verplegingstehuis in het Gooi.

„Boeken,” zeg ik.

„Ga je je eigen boeken verkopen?” informeert ze.

Aan de eettafel verklaart Marinka: „Je slaapt in de kamer van mijn zoon Klaas. Ja, de mannen zijn minder enthousiast over je bezoek.”

Ook vandaag wordt de avondvierdaagse gelopen. Deze avond de tien kilometer. Ik zal met Marinka en haar oudste dochter Emma (15) meelopen. Er wordt daarom vroeg gegeten. Ik krijg één kroket, patat en wat tomaat. Eigenlijk heb ik nog honger, maar je kunt moeilijk de pizzalijn bellen als je bij mensen te gast bent.

„Je schreef iets over groepseks in de krant,” zegt Marinka. „Daar merken wij betrekkelijk weinig van in deze buurt. Maar er is één straat in Leidsche Rijn, daar zijn zo ongeveer alle stelletjes er met de buren vandoor gegaan. Er heeft zich hier in de straat wel een man opgehangen. In zijn badkamer. De weduwe is meteen vertrokken. En nu staat het huis al een jaar te koop. Vind ik toch zielig voor de weduwe.”

„En waarom heeft die man zich opgehangen?” informeer ik.

„Weten we niet,” zegt Marinka. „Hij groette altijd vriendelijk.”

Als we terug zijn van de avondvierdaagse is Marinka’s man Hugo thuis. Hij ziet er net iets jonger uit dan zijn vrouw. Op het aanrecht staat een thuistap, Hugo bedient zich royaal. Ook hij heeft psychologie gestudeerd maar hij werkt als cognitief ergonoom voor een softwarebedrijf in Baarn.

Klaas (13) zit boven te msn’en. Emma zegt: „Hij zit te msn’en met chickies. Maar de chickies zitten in Amsterdam en daar mag hij nog niet heen.”

„Chickies zijn meisjes?” informeer ik.

„Niet elk meisje is een chickie,” antwoordt Emma.

Klaas komt naar beneden. Zijn moeder vertelt dat Klaas binnenkort op schoolreisje gaat naar Parijs en dat een meisje Klaas heeft aangeboden hem te zoenen op een bootje op de Seine.

„Romantisch,” zeg ik.

Ik word meegenomen naar de woonkamer. „We gaan wiiën,” verklaart Hugo.

Ik weet niet wat dat is en Marinka merkt op: „Om de Vinex te leren kennen, moet je de Wii kennen.”

Het blijkt een computerspel te zijn. We spelen iets wat Guitar Hero heet. Ik moet op drums slaan.

Vervolgens gaat Klaas snel nog msn’en. De chickies in Amsterdam gaan laat naar bed.

(wordt vervolgd)