Een juweeltje van een spinnenweb

Martine Viergever maakt sieraden van dingen als een afgekloven dopje van een Bic-pen of een gootsteenstop.

„Iets moet blijven zoals het is”, zegt de ontwerpster.

(Styling en fotografie Thomas Voorn)
(Styling en fotografie Thomas Voorn)
Voorn, Thomas

„Mijn sieraden zijn een ode aan bescheiden objecten”, zegt Martine Viergever. Ze maakt begeerlijke sieraden van alledaagse dingetjes als een gootsteenstop, een afgekloven dopje van een Bic-pen of een haarspeldje. Het lijkt op de manier waarop de dadaïst Marcel Duchamp honderd jaar geleden van een fietswiel en een wc-pot kunst maakte door ze in een museum neer te zetten. „De conceptuele manier waarop kunst dingen ter discussie stelt, vind ik inspirerend”, zegt de 34-jarige Viergever.

De sieraden van Martine Viergever ogen soms raadselachtig. Tot er een belletje gaat rinkelen, en je in twee licht gebogen vormen een helikoptertje, herkent, de gevleugelde zaadjes van een esdoornboom. Inspiratie vindt de van oorsprong Zeeuwse ontwerper dichtbij. In het geval van het ‘helikopertje’ (uit haar eerste collectie Things that might as well be) op straat, maar ook op haar bureau. Ze heeft een voorkeur voor van die kleine dingen die altijd rondslingeren: een elastiekje, een veiligheidspeld. Viergever maakt zulke voorwerpen na op ware grootte en in de puurste vorm. Dat is een voorwaarde, zegt ze. „Iets moet blijven zoals het is.” Maar het tot sieraad omgetoverde Bic-pennendopje dan? „Omdat de Bic-pen de meest ‘gegeten’ pen ter wereld is vond ik het leuk om daar een toegepast sieraad van te maken. Ja, het dopje heb ik echt zelf afgekloven”, lacht ze.

De vraag of ze zelf kunst maakt door iets alledaags tot sieraad te verheffen, brengt haar aan het twijfelen. „Dat aspect zit erin, ik wil een verhaal compleet maken. Wat ik doe is toch vooral innovatief. Maar als mensen bijvoorbeeld mijn halsketting Branch van met zilverdraad aan elkaar geknoopte takjes liever aan de muur dan om hun nek hangen, dan word ik daar ook heel erg blij van.”

Viergever doorliep de opleiding goudsmeden aan De Vakschool in Schoonhoven en produceert haar sieraden zelf. Een deel van de ontwerpen wordt gegoten in mallen, maar de meeste ontstaan vanuit plat zilver of uit onderdelen die aan elkaar worden gesoldeerd. Door zelf te produceren houdt Viergever haar sieraden, oplopend in prijs van 25 tot 300 euro, betaalbaar.

Na het afronden van de technische Vakschool in 1998 volgt Viergever, die zelf wil ontwerpen, de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. Eenmaal op de academie mijdt ze de soldeerbout en verdiept zich in mode. In 2003 studeert ze cum laude af met een experimentele collectie, geïnspireerd op verpakkingsmaterialen als vuilniszakken vertaald in stof tot jurkjes met gele vuilniszaklintjes als schouderbandjes. „Binnen de academiemuren leuk, maar daarbuiten niet”, zegt ze nu.

Alles uit Viergevers eerste sieradencollectie Things that might as well be is wel draagbaar. Op een modevakbeurs trok ze in 2006 daarmee de aandacht van inkopers. Er kwam ook een agent op haar af die haar tweede collectie wel wilde gaan verkopen. „Oh”, dacht ik, „nu moet er iets komen voor herfst 2008, ik moet iets herfstigs doen.”

Vanuit het thema herfst ontstaat Season’s Greetings. Viergever benaderde het herfstthema met een twist, maakte draagbare sieraden van echte takjes, een juweel van een spinnenweb bestaande uit kettinkjes. Haar blikvanger is iets wat iedereen weleens in elkaar heeft geknutseld; diertjes en poppetjes van kastanjes en eikels met luciferstokjes als pootjes. Viergever maakt er zilveren objecten van.

Met collega-sieradenontwerpers heeft Viergevers niets, ze kent er zelfs geen een. „Mode inspireert mij, niet sieradenontwerpers met hun geijkte inspiratiebronnen. Ik heb geen boodschap aan mensen die zeggen dat ze alleen geometrische of organische sieraden maken.”

Het gebruik van technieken en materialen uit het verleden vindt ze evenmin interessant. „Voor mijn laatste collectie heb ik spijkerstof gebruikt. Ik grijp liever naar materiaal waarmee ik op mijn vakgebied innovatief ben, dan dat ik iets bekends gebruik, zoals stenen. Dat is te voor de hand liggend.” Is het gebruik van zilver dat dan niet? Viergever vindt van niet. „Dat komt voort uit de drang om producten een hoogwaardig gehalte te geven.”

Viergever is zich bewust van het risico dat mensen haar verzilverde ontwerpen een truc gaan vinden. „Op een gegeven moment was ik het zelf ook zat om overal een zilveren kettinkje aan te hangen. In mijn twee laatste collecties ligt de nadruk op een thema”, legt Viergever uit.

De sieradenmaakster ontwerpt inmiddels ook voor modeontwerpers als Monique van Heist en Francisco van Benthum. En in oktober presenteert ze haar steeds decoratiever wordende ontwerpen op een Parijse modebeurs. Ze ‘broedt’ nu op haar vierde collectie. „Ik denk aan pailletten die kleding decoratief maken, maar ook aan kamperen. Misschien moet ik die twee dingen combineren?”

Van 9 juli tot 26 juli: ‘I want that…..’ Installatie met sieraden uit de Rear View Mirror-collectie. Door Martine Viergever en Thomas Voorn. Adres: Destination Shop, Amsterdam. www.destinationshop.nl. Kijk voor verkoopadressen op www.martineviergever.com

    • Georgette Koning