Spierballentaal van een Britse outcast in Uden

Atleet Dwain Chambers (31) was het perfecte affiche voor de Keien Meeting in Uden: een man van naam en faam en een verleden als druggebruiker.

Dwain Chambers deelt handtekeningen uit na zijn gewonnen sprints bij de Keien Meeting in Uden. (Foto Joyce van Belkom) Nederland, Uden, 27-06-2009 Dwain Chambers deelt handtekeningen uit na afloop van de 200 meter op de Keienmeeting in Uden. Foto: Joyce van Belkom Belkom, Joyce van

Een man met dijen als rotsblokken warmt zich op voor de start van een sprint over honderd meter. De vragen dringen zich op: wat is er nog natuurlijk aan dit mens en is dit normaal? De toeschouwers wachten in spanning op de krachtsexplosie van deze kolossale man. Dan weerklinkt op sportpark De Kuip in Uden het startschot. De man schiet evenals zijn tengere rivalen overeind en zet het op een lopen. Ruim tien seconden later davert de winnaar over de eindstreep. In 10,22 seconden heeft Dwain Chambers de 100 meter afgelegd.

Een paar jaar geleden putte Dwain Anthony Chambers, een Brit van Caraïbische afkomst, zijn grootste kracht uit magische middelen als epo, groeihormonen, testosteron en insuline. Hij gaf het een paar maanden geleden toe in zijn autobiografie Race against me, nadat hij zes jaar geleden al was betrapt op het gebruik van de illegale drug THG, een anabool steroïde. Waarom hij zich drogeerde? Zijn antwoord is van alle tijden: begeerte verstoort geestelijke harmonie. „Je maakt weleens een verkeerde keus in het leven. Je bent gretig, je wilt meer. Niets bijzonders. Ik ben met de ogen dicht een kruispunt overgestoken”, zei hij drie jaar geleden in NRC Handelsblad.

Nu rent en traint de 31-jarige Chambers zonder magische middelen. Hij heeft zich neergelegd bij de regels en wil alleen nog op een natuurzuivere manier sprinten. Afgelopen winter behaalde de voormalige Europees kampioen op de 100 meter al succes door de Europese titel indoor 60 meter te veroveren. Op weg naar eerherstel deed hij het afgelopen weekeinde Uden aan, het Brabantse dorp waar jaarlijks de Keien Meeting wordt georganiseerd. Uden? Is er dan geen groter toernooi waar een atleet van zijn orde zijn snelheid kan tonen? Nee, eigenlijk niet. De Europese atletiekbestuurders streven een gezonde sport na en willen atleten met een bevlekt verleden niet meer toelaten. Ook wie zijn tweejarige schorsing heeft uitgezeten, spijt heeft betuigd en beterschap heeft beloofd, zoals de Brit, zal voor het leven worden gestraft. Een tweede kans bestaat niet in deze sportieve wereld. De toppers hebben een voorbeeldfunctie; eens een dief altijd een dief. Ze zijn voor het leven getekend.

De organisatie van het bescheiden toernooi in Uden had zeker behoefte aan een prominente gast. Waarom dan geen oud-kampioen die is gebrandmerkt als een paria? Een man van naam en faam, met een verleden als druggebruiker. Wat een affiche! Eén telefoontje naar de wanhopig naar wedstrijden zoekende Chambers volstond. Startgeld? De partijen zwijgen erover. Uden en Chambers hadden elkaar nodig. „Ik ben een tegenstander van doping”, zei Patrick van de Rijdt, verantwoordelijk voor het deelnemersveld. „Maar ik vind ook dat iedereen een tweede kans verdient. Hij heeft zijn straf immers uitgezeten.”

Een organisatie die een sportman met een dopingverleden aantrekt, krijgt sowieso publiciteit. En als die naar eerherstel hunkerende en nog lang niet schoongewassen atleet ook nog eens een topprestatie levert, staat het toernooi op de wereldkaart. Getuige het beperkte aantal toeschouwers (een paar duizend) dat gratis toegang kreeg, was de komst van publiekstrekker Chambers en oud-wereldkampioen Kim Collins – dat magere ventje naast hem – nauwelijks een succes te noemen. De persconferentie van Chambers aan de vooravond, de georganiseerde aandacht en bevoorrechte positie van de nationale televisieomroep – fotografen moesten op het tweede plan hun werk doen – ten spijt, raakten nauwelijks meer mensen dan gebruikelijk opgewonden van de aanwezigheid van het Britse fenomeen.

Chambers draaide voor en na de races – hij won de 100 en de 200 meter – zijn inmiddels bekende verhaal af, toonde zijn indrukwekkende tatoeages op rug en armen en vertelde dat hij „zeer gelukkig” was met zijn overwinningen. Tussendoor slofte de robuuste atleet als een roofdier tussen zijn veroverde prooien door, lui en verveeld over het middenterrein, op zoek naar een rustplaats. „Sprinters zijn als gekooide tijgers”, zei atletenarts Peter Vergouwen. „Ze zoeken voortdurend rustperiodes, ze slapen veel om de cellen te laten herstellen voor een volgende aanval. Chambers was vrijdag te laat op de persconferentie omdat hij zich had verslapen. Typisch een sprinter, slapen en slapen, lui, op zoek naar een rustplaats, om dan te kunnen exploderen.”

De wedstrijd in Uden was voor Chambers een etappeplaats op de terugweg naar een positie tussen de elitesprinters. Over drie weken moet hij zich tijdens de Britse ‘trials’ proberen te plaatsen voor de WK in augustus. Mocht hij zich kwalificeren, dan wacht hem in Berlijn de confrontatie met wereldrecordhouder en olympisch kampioen Usain Bolt, de uitbundige sprinter uit Jamaica. De granieten, nu mogelijk puur natuur sprintende Chambers, wil laten zien dat hij die slungel uit Jamaica aan kan. De Britse rocker tegen de Jamaicaanse reggaeman. „Ik wil me meten met Bolt. Niemand die me tegenhoudt.” Het is de spierballentaal van een outcast.

    • Guus van Holland